сла́ дость
1. (сладкий вкус) саладо́ сць, -ці ж. о́ дкасць, -ці ж.
2. перен. асало́ да , -ды ж. о́ дыч, -чы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Рары́ тус ’асалода ’ (воран. , Сл. рэг. лекс. ). З акцэнтаваннем значэння ’надзвычайны, якасны’, праз польск. rarytas ’рэдкая рэч’ ці непасрэдна з лац. rāritās ’рэдкасць, малая колькасць’, rārus ’рэдкі, дасканалы, гатунковы, надзвычайны’, у адрозненні ад рарытэт , што праз ням. Rarität ’рэдкасць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
luxury
[ˈlʌgʒəri]
1.
n. , pl. -ries
1) раско́ ша, пы́ шнасьць f.
2) вялі́ кая прые́ мнасьць, асало́ да ці уце́ ха f.
the luxury of a good book — асало́ да ад до́ брае кні́ гі
2.
adj.
раско́ шны
a luxury hotel — раско́ шны гатэ́ ль
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
упое́ ние ср. (восторг)е́ нне, -ння ср. (очарование) зачарава́ нне, -ння ср. о́ ўнасць, -ці ж. (экстаз) экста́ з, -зу м. (наслаждение) асало́ да , -ды ж.
быть в упое́ нии быць у захапле́ нні (зачарава́ ным, у экста́ зе);
упое́ ние успе́ хом захапле́ нне по́ спехам;
про́ сто упое́ ние! разг. о́ ста асало́ да !
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ро́ скаш ’раскоша’ (ТСБМ , Сл. ПЗБ ), ’дастатак’, ’прасторнае памяшканне’ (Нас. ), ’свабода, воля (для курэй)’ (брасл. , Сл. ПЗБ ), ’прыдоба, удоба, выгада, прыволле’ (светлаг. , лельч. , ЛА , 5). Укр. ро́ скіш ’раскоша, багацце, дастатак’, рус. зах. роскошь з польск. roskosz (Махэк₂ , 267); в.-луж. rozkošnik ’чалавек, ахвочы на пацехі’, чэш. , славац. rozkoš ’асалода , раскоша, шчасце’, ’прывабнасць, краса, хараство’, ’юрлівасць’, славен. razkô̥s ’радасць, ахвота, жаданне’, серб. ра́ скош ’раскоша’, макед. раскош ’тс’, балг. разко́ ш , ц.-слав. раскошь ’асалода , радасць, задавальненне’. Прасл. *orz‑košь < *(orz‑)koxati (Бязлай , 3, 159; Бернекер , 1, 538; Брукнер , 242; Чарных , 2, 123), параўн. ст.-чэш. rozkochati ’развесяліць’, ’распагоджвацца’, — да раз- і кахаць (гл.). Гл. таксама раскоша .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
bliss
[blɪs]
n.
1) вялі́ кае шча́ сьце, вялі́ кая ра́ дасьць
2) раско́ ша, асало́ да f. а́ сьце n. а́ снасьць f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
glee
[gli:]
n.
1) ра́ дасьць, весяло́ сьць f. асало́ да f.
2) пе́ сьня для трох ці бо́ льш галасо́ ў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Lá bsal n
1) асало́ да , уце́ ха
2) падмацава́ нне, асвяжэ́ нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
блаже́ нство ср. а́ сце, -ця ср. асало́ да , -ды ж. о́ ша, -шы ж.
◊
быть на верху́ блаже́ нства быць на вышыні́ шча́ сця;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сласть
1. см. сла́ сти
2. (сладость) разг. саладо́ сць, -ці ж. о́ дкасць, -ці ж.
3. перен. прост. асало́ да , -ды ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)