reject​2 [rɪˈdʒekt] v. адкіда́ць; адхіля́ць, адмаўля́цца;

Sarah rejected her brother’s offer of help. Сара адхіліла прапанову брата аб дапамозе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disallow

[,dɪsəˈlaʊ]

v.t.

1) не дазваля́ць, забараня́ць

2) адхіля́ць, адкіда́ць (як няпра́ўду)

3) адкіда́ць (про́сьбу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dismiss [dɪsˈmɪs] v.

1. звальня́ць

2. распуска́ць; адпуска́ць

3. адкіда́ць, адхіля́ць;

He dismissed it from his mind. Ён выкінуў гэта з галавы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

отвора́чивать несов.

1. (сдвигать с места) адваро́чваць;

отвора́чивать ка́мень адваро́чваць каме́нь;

2. (отвинчивать, открывать) адкру́чваць;

3. (голову и т. п.) адваро́чваць;

4. (откидывать) адхіля́ць, адхіна́ць;

отвора́чивать одея́ло адхіна́ць (адхіля́ць) ко́ўдру;

5. безл., разг. (о чувстве неприязни к кому-, чему-л.) адваро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отвраща́ть несов.

1. (направлять в сторону, отворачивать) уст. адваро́чваць;

2. (мешать осуществлению чего-л.) книжн. адхіля́ць, адво́дзіць; см. отврати́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

obviate

[ˈɑ:bvieɪt]

v.

пазьбяга́ць, пазбаўля́цца, адхіля́ць, ухіля́цца

to obviate a difficulty — пазба́віцца ця́жкасьці

to obviate danger — адхілі́ць небясьпе́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odtrącać

незак.

1. адпіхваць, адкідаць, адхіляць;

2. выракацца;

odtrącać przyjacół — выракацца сяброў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дэфле́ктар

(лац. deflectare = адхіляць, адводзіць)

1) прыстасаванне для змянення напрамку патоку газу, вадкасці, гукавых хваль і г. д.;

2) выцяжное ўстройства на вентыляцыйнай шахце або коміне, якое працуе пад уздзеяннем ветру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

deviate

[ˈdi:vieɪt]

v.

1) адыхо́дзіць, адхіля́цца (ад кіру́нку, пра́ўды)

2) адступа́цца (ад пля́ну, пра́віла)

3) заваро́чваць (з даро́гі); адхіля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

overrule

[,oʊvərˈru:l]

v.

1) адкіда́ць (прапано́ву), адхіля́ць (про́сьбу), не прыма́ць пад ува́гу пярэ́чаньне

2) перамага́ць, бра́ць верх над чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)