лу́за, -ы, мн. -ы, луз, ж.

Адтуліна з падвешаным сеткаватым мяшэчкам на краі борта більярднага стала, у якую падае шар.

|| прым. лу́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

байні́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да байніцы. Байнічная адтуліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дымахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дымахода. Дымаходная адтуліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́ра, -ы, мн. -ы, пор, ж.

1. Вельмі дробная адтуліна потавай залозы на скуры.

2. Вельмі дробная шчыліна, прамежак паміж часцінкамі рэчыва.

Поры ў метале.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

crater [ˈkreɪtə] n. кра́тар (вулкана); адту́ліна, упа́дзіна;

a lunar crater кра́тар на Ме́сяцы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plughole [ˈplʌghəʊl] n.

1. BrE адту́ліна ў ванне, ракавіне

2. electr. штэ́псельнае гняздо́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лято́к, ‑тка, м.

1. Адтуліна ў доменнай печы, праз якую выпускаецца метал або шлак.

2. Адтуліна ў вуллі для вылету пчол. [Пчолы] на хвіліну спыняюцца ля самага краю лятка і куляй узлятаюць над кучаравым вішняком. Б. Стральцоў. // Адтуліна ў шпакоўні, дупле і пад. Да самай вялікай яблыні прыбіта жардзіна, на жардзіне — шпакоўня з бярозавай галінкай ля лятка. Лупсякоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калашніко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да калашніка. Калашніковая адтуліна. Калашніковы газ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лейкападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны на лейку ​1 (у 1 знач.). Лейкападобная адтуліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гры́жавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да грыжы. Грыжавая адтуліна. Грыжавая павязка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)