по́вад ж. по́вод;

адпусці́ць павады́ — отпусти́ть пово́дья;

◊ (быць, ісці́) на ~дзе — (у каго) (быть, идти́) на поводу́ (у кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адшпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць; зак., што.

Адняць, адпусціць прышпіленае. Адшпіліць медаль. // Разняць часткі зашпількі. — А вось паглядзім! — упарта сказаў Мірон, адшпіліў рэмень і ўзяўся за жалезную спражку. Маўр. [Сцяпан] адшпіліў спражку, зняў ашыйнік і, усміхнуўшыся, кінуў яго сыну пад ногі. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабы́ўка, ‑і, ДМ ‑быўцы; Р мн. ‑бывак; ж.

Разм. Кароткачасовы водпуск для паездкі дамоў, на радзіму (часцей за ўсё пра ваеннаслужачых). Адпусціць на пабыўку. Прыехаць на пабыўку. □ [Лідзія Пятроўна:] — Рана пачала зажываць, тыдні праз чатыры зусім будзеце здаровы і зможаце паехаць на пабыўку. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пору́ка пару́ка, -кі ж.; (ручательство) зару́ка, -кі ж.;

◊

взять (отпусти́ть) на пору́ки узя́ць (адпусці́ць) на пару́кі;

кругова́я пору́ка кругава́я пару́ка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

release​2 [rɪˈli:s] v. (from)

1. вызваля́ць, выслабаня́ць, выпуска́ць на во́лю;

release a pri soner/hostage адпусці́ць зняво́ленага/зало́жніка

2. выпуска́ць з рук

3. збаўля́ць; вызваля́ць (ад абавязкаў)

4. выпуска́ць на экра́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

разжа́ть сов.

1. (кулак) расці́снуць, раскамячы́ць, разня́ць;

2. (зубы) расшчапі́ць, разня́ць; (губы) растулі́ць;

3. (пружину и т. п.) распусці́ць, адпусці́ць, пасла́біць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zwolnić

зак.

1. запаволіць; замарудзіць;

2. вызваліць;

3. звольніць;

4. адпусціць; аслабіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sideswipe [ˈsaɪdswaɪp] n.

1. AmE уда́р збо́ку, уда́р у бок

2. infml (at) выпадко́вая заўва́га; «шпі́лька»;

She couldn’t resist a sideswipe at the actor. Яна не магла не адпусціць «шпільку» у бок акцёра.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

во́дпуск, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. адпускаць — адпусціць (у 1, 4 і 8 знач.).

2. Вызваленне ад працы на пэўны тэрмін для адпачынку, лячэння і пад. Узяць чарговы водпуск. Дэкрэтны водпуск. □ У сяле ўсім было вядома, што Антонаў водпуск канчаецца і цераз тыдзень ён едзе... Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Brémse II f -, -n то́рмаз;

die ~ zíehen* (па)цягну́ць за то́рмаз;

die ~ lóckern адпусці́ць то́рмаз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)