verríchten vt выко́нваць, выпраўля́ць, адпраўля́ць (абрад, абавязкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschíffen vt адпраўля́ць мо́рам [во́дным шля́хам]; пагрузі́ць на карабе́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

свяшчэннадзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Выконваць царкоўны абрад, адпраўляць набажэнства.

2. перан. звычайна іран. Рабіць што‑н. урачыста і важна. — Вы толькі паглядзіце, — гаварыў Сямён, — з якім выглядам распісваецца ў ганарарнай ведамасці Васіль Агнёў! Хіба ж ён не свяшчэннадзейнічае? Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ekspediować

незак.

1. адпраўляць, пасылаць;

2. абслугоўваць пакупнікоў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

celebrate

[ˈseləbreɪt]

v.i.

1) сьвяткава́ць, урачы́ста адзнача́ць, спраўля́ць

2) адпраўля́ць, служы́ць (імшу́, абе́дню)

3) сла́віць, апява́ць, праслаўля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

препровожда́ть несов.

1. (кого, что) (отправлять) адпраўля́ць; (посылать) пасыла́ць;

2. (проводить, сопровождая) право́дзіць, суправаджа́ць;

3. (время) уст. право́дзіць; ба́віць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

entsénden* vt пасыла́ць, адпраўля́ць;

éine Delegatión ~ накірава́ць дэлега́цыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschícken vt

1) адпраўля́ць, пасыла́ць; накіро́ўваць

2) высыла́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

befördern vt

1) адпраўля́ць, пераво́зіць

2) павыша́ць у паса́дзе [у зва́нні]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábfertigen vt

1) адпраўля́ць, адсыла́ць;

éinen Zug ~ адпраўля́ць цягні́к [по́езд]

2) абслуго́ўваць (наведвальнікаў, кліентаў)

3) адшы́ць (каго-н.)

4) афармля́ць (дакументы); закрыва́ць (справу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)