besétzen vt

1) займа́ць (месца, памяшканне)

2) акупі́раваць

3) займа́ць (пасаду)

4) абшыва́ць, уні́зваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Маторны ’шпаркі, жвавы, спрытны, поўны радасці жыцця’ (Федар. 6; гом., Рам. 8; Мал., Ян.; браг., Шатал.), ’вялікі, доўгі, высокі, бялізны, цяжкі’ (Нас.), чэш. motorný ’жвавы, спраўны, спрытны’, nemotorný ’няўклюдны, непаваротлівы’, ’няспрытны, няспраўны’, славац. nemotorný ’тс’. Ст.-чэш. nemotorný ’непрыемны (пра гук)’, а суч. чэш. мае яшчэ значэнне ’бясформенны, цяжкі на выгляд (воз, бочка, нізкая вежа)’, якое можна аб’яднаць са значэннем ’непаваротлівы, няспрытны’. Найбліжэйшымі адпаведнікамі з’яўляюцца: літ. matarúoti ’махаць бічом, круціць хвастом’, г. зн. ’рабіць частыя рухі’ (Махэк₂, 375), а таксама, магчыма, літ. mèsti ’кідаць’, matãras ’верацяно’, mastýti ’абшываць’, лат. matara ’гібкі дубец’ (Фасмер, 2, 664).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

lédern II

1. vt

1) дубі́ць

2) абшыва́ць ску́рай

2. ~, sich разм. знемага́ць ад нуды́ [тугі́, сму́тку]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

metal

[ˈmetəl]

1.

n.

1) мэта́л -у m.

noble metals — высакаро́дныя мэта́лы

2) друз -у m.

2.

adj.

мэталёвы, мэталі́чны (пыл, канстру́кцыя)

3.

v.t.

пакрыва́ць, абшыва́ць мэта́лам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beschlágen* II vt

1.

1) абшыва́ць, аббіва́ць

2) падко́ўваць

2. ~, sich пакрыва́цца налётам; запаце́ць (пра шкло)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuskleiden

1. vt

1) раздзява́ць, распрана́ць

2) абшыва́ць (дошкамі), абкле́йваць шпале́рамі; высціла́ць

2. ~, sich раздзява́цца, распрана́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абмыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

1. Незак. да абмыць.

2. Акружаць сваімі водамі (пра моры, цячэнні і пад.). Заходні бераг Афрыкі абмывае Атлантычны акіян. // Працякаць вакол, паўз што‑н.; абдаваць хвалямі. Падножжа гары амывае рака.

3. перан. Разм. Адзначаць якую‑н. падзею выпіўкай.

•••

Абмываць і абшываць — даглядаць каго‑н., выяўляць жаночы клопат аб кім‑н.

Кветачкі абмываць — тое, што і костачкі перамываць (гл. перамываць).

Рука руку абмывае гл. рука.

Языкамі абмываць — абгаворваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

éinfassen vt

1) апраўля́ць (каштоўны камень), аблямо́ўваць, абшыва́ць

2) вайск. акружа́ць; атача́ць

3) браць у ра́мку

4) разліва́ць у бо́чкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

obrzucać

незак.

1. закідваць, закідаць; кідаць;

2. абкідваць, абшываць;

obrzucać wzrokiem (spojrzeniem) — акідваць позіркам;

obrzucać kogo błotem — паліваць (мяшаць) каго граззю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verkléiden

1. vt

1) абшыва́ць (дошкамі); абліцо́ўваць; абкла́дваць дзёрнам; аббіва́ць (матэрыяй)

2) пераапрана́ць (з мэтай маскіроўкі)

2. ~, sich

1) пераапрана́цца

2) маскірава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)