прэдыка́т, -а, М -ка́це, м.

1. У логіцы: паняцце, якое вызначае прадмет суджэння — суб’ект.

2. У граматыцы: тое, што і выказнік.

|| прым. прэдыка́тны, -ая, -ае (да 1 знач.) і прэдыкаты́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

феты́ш, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. У першабытных народаў: прадмет, надзелены звышнатуральнай магічнай сілай, які служыць аб’ектам рэлігійнага культу.

2. перан. Тое, што карыстаецца бясспрэчным прызнаннем, чаму вераць і слепа пакланяюцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гнілі́зна, ‑ы, ж.

Разм. Тое, што і гніль. Пах гнілізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грунтва́га, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.

Тое, што і ватэрпас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабрачы́нец, ‑нца, м.

Тое, што і дабрадзей (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даме́шак, ‑шку, м.

Тое, што і дамешка (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашалява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што.

Тое, што і абшаляваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баба́хкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Тое, што і бабахаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бакла́га, ‑і, ДМ ‑лазе. ж.

Тое, што і біклага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

басці́, бадзе; незак., каго-што чым.

Тое, што і бадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)