лічы́льшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць падлік каго‑, чаго‑н. Лічыльшчыкі па перапісу насельніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыварны́, ‑ая, ‑ое.

Прымацаваны да чаго‑н. шляхам прыварвання. Прыварное лязо сякеры. Прыварное кольца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прывеслава́ць, ‑вяслую, ‑вяслуеш, ‑вяслуе; зак.

Вяслуючы, наблізіцца, прыплыць да чаго‑н. Прывеславаць да берага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымясі́ць, ‑мяшу, ‑месіш, ‑месіць; зак., што і чаго.

Месячы, дадаць. Прымясіць мукі ў цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

развёрстка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Планавае размеркаванне каго‑, чаго‑н. Развёрстка маладых спецыялістаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разна́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.

Разм. Разахвоціцца да чаго‑н., набыць якую‑н. звычку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскро́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца раскроем чаго‑н., спецыяліст па раскрою. Раскройшчык тэкстылю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рытміза́цыя, ‑і, ж.

Увядзенне рытму ў што‑н., рытмічная пабудова чаго‑н. Рытмізацыя рухаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэктыфіка́тар, ‑а, м.

1. Апарат для рэктыфікацыі чаго‑н.

2. Рабочы, які займаецца рэктыфікацыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаізаля́цыя, ‑і, ж.

Ізаляцыя самога (саміх) сябе ад каго‑, чаго‑н. Самаізаляцыя ад калектыву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)