а́хнуць сов., разг.

1. (крикнуть) а́хнуть;

жанчы́на мо́цна ~нула — же́нщина гро́мко а́хнула;

2. (ударить) сту́кнуть, а́хнуть;

а. па галаве́а́хнуть по голове́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заскрэ́бці сов.

1. (начать скрести) заскрести́;

з. нажо́м па шкле — заскрести́ ножо́м по стеклу́;

2. (начать скрестись) заскрести́сь;

мыш ~рэ́бла — мышь заскребла́сь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

літарату́ра ж., в разн. знач. литерату́ра;

старажы́тная л. — дре́вняя литерату́ра;

л. па да́дзенаму прадме́ту — литерату́ра по да́нному предме́ту;

маста́цкая л. — худо́жественная литерату́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

майстэ́рства ср.

1. (высокое искусство) мастерство́; худо́жество;

2. (умение, ловкость) мастерство́, иску́сство;

3. иску́сность;

па ўсіх пра́вілах м. — по всем пра́вилам иску́сства

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

назначэ́нне ср., в разн. знач. назначе́ние;

н. на паса́ду — назначе́ние на до́лжность;

ме́сца ~ння — ме́сто назначе́ния;

вы́карыстаць па ~нні — испо́льзовать по назначе́нию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

незале́жны незави́симый; незави́сящий;

~ная дзяржа́ва — незави́симое госуда́рство;

па незале́жных ад мяне́ прычы́нах — по незави́сящим от меня́ причи́нам;

н. станграм. действи́тельный зало́г

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размясці́ць сов.

1. размести́ть, расположи́ть;

р. тава́ры па палі́цах — размести́ть (расположи́ть) това́ры по по́лкам;

2. размести́ть, распредели́ть;

р. заём — размести́ть (распредели́ть) заём

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пахло́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго або чым і без дап.

Разм. Хлопаць некаторы час; хлопнуць некалькі разоў. І Гулак па-прыяцельску пахлопаў Мікіту па плячы. Колас. Надпіс каменданту, відаць, спадабаўся, бо ён у другі раз пахлопаў маладога камерсанта па плячы, пачаставаўшы пры гэтым [цы]гарэтай. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратэкцыяні́зм, ‑у, м.

1. Спец. У капіталістычных краінах — сістэма таможнай палітыкі з высокімі пошлінамі на ўвазныя тавары, якая мае на мэце пазбавіць прамысловасць і сельскую гаспадарку сваёй краіны ад замежнай канкурэнцыі.

2. Разм. Сістэма падбору на службу не па дзедавых якасцях, а па знаёмству, па пратэкцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заслу́га ж. Verdenst n -(e)s, -e (у чым-н. um A);

яго́ заслу́га ў тым, што… sein Verdenst liegt [bestht] drin, dass…;

ста́віць сабе́ ў заслу́гу sich (D) etw. zum [als] Verdenst nrechnen;

мець вялі́кія заслу́гі пе́рад радзі́май grße Verdenste um die Himat hben;

узнагаро́дзіць па заслу́гах nach Verdenst [Gebühr] belhnen;

ён атрыма́ў па заслу́гах das gescheht ihm recht;

па заслу́гах і пла́та wie die Kunst, so die Gunst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)