Verbum

заслу́га ж. Verdíenst n -(e)s, -e (у чым-н. um A);

яго́ заслу́га ў тым, што… sein Verdíenst liegt [bestéht] dárin, dass…;

ста́віць сабе́ ў заслу́гу sich (D) etw. zum [als] Verdíenst ánrechnen;

мець вялі́кія заслу́гі пе́рад радзі́май gróße Verdíenste um die Héimat háben;

узнагаро́дзіць па заслу́гах nach Verdíenst [Gebühr] belóhnen;

ён атрыма́ў па заслу́гах das geschíeht ihm recht;

◊

па заслу́гах і пла́та ≅ wie die Kunst, so die Gunst