не́мцы, ‑аў; адз. немец, ‑мца, м.; немка, ‑і, ДМ ‑мцы; мн. немкі, ‑мак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Германіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непа́льцы, ‑аў; адз. непалец, ‑льца, м.; непалка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. непалкі, ‑лак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Непала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кубі́нцы, ‑аў; адз. кубінец, ‑нца, м.; кубінка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. кубінкі, ‑нак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Кубы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліва́нцы, ‑аў; адз. ліванец, ‑нца, м.; ліванка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. ліванкі, ‑нак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Лівана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліві́йцы, ‑аў; адз. лівіец, ‑війца, м.; лівійка, ‑і, ДМ ‑війцы; мн. лівійкі, ‑віек; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Лівіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
румы́ны, ‑н; адз. румын, ‑а, м.; румынка, і, ДМ ‑нцы; мн. румынкі, ‑нак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Румыніі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
се́рбы, ‑аў; адз. серб, ‑а, м.; сербка, ‑і, ДМ ‑бцы; мн. сербкі, ‑бак; ж.
Паўднёваславянскі народ, які жыве ў Югаславіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сія́мцы, ‑аў; адз. сіямец, ‑мца, м.; сіямка, ‑і, ДМ ‑мцы; мн. сіямкі, ‑мак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Таіланда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
танга́нцы, ‑аў; адз. танганец, ‑нца, м.; танганка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. танганкі, ‑нак; ж.
Народ, карэннае насельніцтва астравоў Тонга (Палінезія).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туні́сцы, ‑аў; адз. тунісец, ‑нісца, м.; туніска, ‑і, ДМ ‑нісцы; мн. туніскі, ‑сак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Туніса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)