панамало́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
Намалаціць многа чаго‑н. Панамалочваць жыта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяю́н, пеюна, м.
Разм. Той, хто вельмі любіць пець, многа спявае; пявун.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
складкава́ты, ‑ая, ‑ае.
Які мае многа складак, зроблены ў складку. Складкаваты матэрыял.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фурункулёз, ‑у. м.
Спец. Захворванне, пры якім на целе паяўляецца многа фурункулаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наме́сці сов. намести́;
н. ку́чу сме́цця — намести́ ку́чу му́сора;
намяло́ мно́га сне́гу — безл. намело́ мно́го сне́га (сне́гу)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ты́сяча, -ы, мн. -ы, ты́сяч.
1. ліч. кольк. Лік і колькасць 1000.
Т. рублёў.
2. ж. звычайна мн. Вельмі многа, вялікая колькасць.
На мітынг сабраліся тысячы людзей.
|| парадк. ты́сячны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
панакіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і панакі́дваць, -аю, -аеш, -ае, -аны; зак.
1. чаго. Накідаць многа чаго-н.
П. смецця на падлогу.
2. што. Накінуць, уздзець адно за другім усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папае́сці, -е́м, -ясі́, -е́сць; -ядзі́м, -ясце́, -яду́ць; папае́ў, -е́ла; папае́ш і папаяда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., чаго (разм.).
Есці доўга, неаднаразова; з’есці многа чаго-н.
Ну мы і папаелі ў гасцях!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пакіда́ць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.
1. Кінуць (многа, многае) як папала.
П. рэчы на воз.
2. Пакінуць (многае, многіх).
Сяляне пакідалі свае хаты і падаліся далей ад фронту.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГАРАДЫ́,
бел. нар. гульня. Колькасць удзельнікаў не абмежаваная. Гульцы выбіраюць вядучага — адгадчыка, які выходзіць у суседні пакой або адыходзіць убок. Кожны выбірае назву горада, і калі вяртаецца адгадчык, яму гавораць: «Гарадоў прыгожых многа, ты знайдзі да іх дарогу, лепшы горад выбірай ды хутчэй называй!» Вядучы адгадвае да трох разоў. Калі адгадае, мяняецца месцам з гаспадаром правільна названага горада, калі не — яму кажуць: «Ну і ад’язджай у свой...» (назва горада, што сказаў адгадчык). Вядучы адыходзіць, гульцы выбіраюць назвы інш. гарадоў, і гульня паўтараецца. Выбіраюць гарады адной краіны ці вобласці, аб чым паведамляецца адгадчыку.
Я.Р.Вількін.
т. 5, с. 48
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)