Ґе́лда ’неўрадлівая шаравата-белая глеба; зямля, якую цяжка апрацоўваць’ (Яшкін.). Ці не з польск.giełda ’натоўп, цісканіна, таўкатня’ (> ’утаптанае месца’ > ’неўрадлівая глеба’)? Аб польск. слове гл. Слаўскі, 1, 277.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
неаге́я
(ад неа- + гр. ge = зямля)
адно з трох асноўных зоагеаграфічных падраздзяленняў сушы, якое ўключае Паўд. і Цэнтр. Амерыку (параўн.нотагея і арктагея).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
eavesdrop
[ˈi:vzdrɑ:p]1.
v.i.
падслухо́ўваць
2.
n.
1) капе́ж капяжу́m.
2) зямля́ пад на́вісьсю стра́хі (куды́ сьцяка́е капе́ж), падстрэ́шша n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
loam
[loʊm]
n.
1) гліня́ная абма́зка, сама́н -у m.
2) ураджа́йная зямля́; глі́на й пясо́к зь перагно́ем
•
- clay loam
- sandy loam
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
revolve[rɪˈvɒlv]v. круці́цца, вярце́цца (вакол сваёй восі);
The fan revolved slowly. Вентылятар павольна круціўся;
The earth revolves around the sun.Зямля верціцца вакол Сонца.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бады́ль, ‑я, м.
Тое, што і бадыліна. Хлопец блукаў вачыма па агародзе Раманюкоў, дзе тлустая, чорная зямля, кукурузныя бадылі, маса лісцяў яблынь, вінаграду і гародніны сведчылі, што тут сабраны багаты ўраджай.Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
verhéißen*vtвысок. абяца́ць, прадка́зваць (поспех і г.д.); абяца́ць (выздараўленне і г.д.);
◊
das verhéißene Land запаве́тная зямля́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Мамуты ’сорт сталовых буракоў’ (паст., Сл. ПЗБ; астр., Сцяшк. Сл.). З польск.mamut ’мамант, Elephas primigenius’, якое ўтварыў Людлоф у 1696 г. з якуцк.mamma ’зямля’ (Варш. сл., 2, 870).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
во́рныс.-г. bestéllbar, pflügbar;
во́рная зямля́Áckerboden m -s, -böden, Áckerland n -es, -länder;
во́рная пло́шчаÁckerfläche f -, -n;
во́рны слойÁckerkrume f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ЖЫГУНО́Ў (Алесь) (Аляксавдр Міхайлавіч; н. 27.11.1954, в. Тройца Шклоўскага р-на Магілёўскай вобл.),
бел.паэт. Скончыў БДУ (1976). Настаўнічае. Друкуецца з 1969. Асн. тэмы паэзіі: родная зямля, вобразы вяскоўцаў, іх побыт, узаемаадносіны, перажыванні лірычнага героя, аналіз гераічнага мінулага Радзімы (зб-кі «Матчына вышыванка», 1984, «Мая Тройца», 1993).