Verbum

таму́

1. прысл. darúm, déshalb, déswégen;

і таму́ ében [geráde] darúm;

2. злучн.:

таму́ што weil, da, denn

вы́лепіць fórmen vi, modellíeren vt; herúmbasteln vi (што-н. an D);

разм. вы́лепіць снегавіка́ éinen Schnéemann báuen

дэмаскава́ць, дэмаскірава́ць вайск. die Tárnung ábnehmen* (што-н., von D); demaskíeren vt;

дэмаскава́ць гарма́ту das Geschütz demaskíeren

шмо́ргаць

1. zúpfen vt, zíehen* vt (за што-н. an D);

2. (носам) schnüffeln vi, schnúppern vi

забарані́ць, забараня́ць (не дазволіць што-н рабіць) verbíeten* vt; unterságen vt; Éinhalt gebíeten* (D) (якую-н дзейнасць)

зазява́цца разм. zerstréut sein, nicht áufpassen; Máulaffen féilhalten*;

зазява́цца на што-н. sich in etw. (A) vergáffen

наду́мацца, наду́маць

1. (прыдумаць што-н.) sich áusdenken*;

2. (прыняць рашэнне) beschlíeßen* vt; sich (D) etw. vórnehmen*

падпаўза́ць, падпаўзці́

1. (наблізіцца) heránkriechen* vi (s);

2. (пад што-н.) únter etw. (A) kríechen* vi (s)

падхіну́ць (загарнуць край чаго-н. унутр або пад што-н.) úmbiegen* vt, éinbiegen* vt, nach únten bíegen*

расшту́рхаць

1. (натоўп людзей) aus¦einánder stoßen*; beiséite drängen; aus¦einánder drängen (тых, што б’юцца);

2. разм. гл. раскатурхаць