эпі́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Выслоўе, якое змяшчаецца перад творам або перад асобным яго раздзелам, у якім аўтар раскрывае сваю задуму, ідэю твора ці яго часткі.

|| прым. эпіграфі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дазво́лены

1. (з якім згадніліся) erláubt, gestáttet, genéhmigt;

дазво́леныя прыёмы барацьбы́ спарт. erláubte Gríffe im Ríngkampf; перан. erláubte Kámpfmethoden;

2. (дапушчальны) zúlässig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

у́знанный

1. пазна́ны; распазна́ны;

2. спазна́ны, зазна́ны, зве́даны; пазна́ны;

3. спазна́ны, уве́даны;

4. (о новостях, сведениях) переводится описательно: аб які́м даве́даліся (дазна́ліся, прачу́лі, дачу́ліся); см. узна́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вечарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.

Разм. Праводзіць вечар у якім‑н. занятку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ві́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вікі; у якім ёсць віка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакка́мера, ‑ы, ж.

Спец. Цэх папяровай фабрыкі, у якім сартуецца ліставая папера.

[Ням. Packkammer.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікрафло́ра, ‑ы, ж.

Сукупнасць раслінных мікраарганізмаў, размешчаных у якім‑н. прыродным асяроддзі.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і флора.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многаўкла́дны, ‑ая, ‑ае.

У якім існуе некалькі або многа ўкладаў. Многаўкладная эканоміка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лейко́з, ‑у, м.

Захворванне крыві, пры якім рэзка павялічваецца колькасць лейкацытаў; белакроўе.

[Ад грэч. leukos — белы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паветраправо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які праводзіць паветра, па якім ідзе паветра. Паветраправодныя трубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)