ля́шскі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да ляхаў, які належыць, уласцівы ім; польскі. Ляшскія плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мары́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да марыйцаў, які належыць, уласцівы ім. Марыйская мова. Марыйская культура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мерканты́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Уласцівы меркантылізму (у 1 знач.).

2. перан. Кніжн. Да дробязі ашчадны, своекарыслівы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзеясло́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дзеяслова, уласцівы яму. Дзеяслоўныя формы.

•••

Дзеяслоўная рыфма гл. рыфма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дробнаўла́сніцкі, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з дробнымі ўласнікамі, з дробнай уласнасцю, уласцівы ім. Дробнаўласніцкія тэндэнцыі. Дробнаўласніцкія ілюзіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капіталісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да капіталізму, уласцівы яму. Капіталістычны лад. Капіталістычныя краіны. Капіталістычная вытворчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ка́рставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карсту, уласцівы карсту. Карставыя з’явы. Карставыя ўтварэнні. Карставыя пячоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дысіміляты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дысіміляцыі, уласцівы ёй. Дысімілятыўны працэс. Дысімілятыўныя з’явы. Дысімілятыўнае аканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыстро́фны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыстрафіі, уласцівы ёй. Дыстрофныя змены ў органах і тканках.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэмані́чны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы дэману; злы, каварны. // перан. З непакорным, моцным і ўладным характарам. Дэманічная натура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)