(ням. Schmutztitel, ад Schmutz = бруд + Titel = загаловак)
1) палігр. папяровы аркуш у пачатку кнігі (перадтытулам 3) або перад яе часткамі ці раздзеламі, на якім звычайна змяшчаюць кароткі загаловак кнігі, эпіграф, прысвячэнне і інш.;
2) дадатковы тытул у старадруках, які змяшчаўся перад тытульным лістом і засцерагаў яго ад забруджвання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
расша́ркваццаразм.
1.éinen Krátzfuß máchen;
2.перан. kátzbuckeln неаддз.vi (перадкім-н. vor D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сконм.Énde n -s; Tod m -es; Ábleben n -s;
пе́рад сконам vor dem Tod
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прагіна́цца sich bíegen*, sich krümmen, sich dúrchbiegen*; перан.пагард. (перад кім-н. bei D) sich éinschmeicheln
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Аздабні́чка ’дзяўчына, якая доўга прыхарошваецца перад люстэркам’ (КЭС, лаг.). Гл. аздоба.
Ужываецца замест «а... 1» і «аб...»: 1) перад збегам зычных: абабраць, абагнаць, абазваць, абазначыць; 2) перад зычнымі «б», «п» з наступным апострафам (’), а ў некаторых выпадках і без яго: абаб’ю, абап’ю, абабіць, абаперціся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыя́мак, ‑мка, м.
Спец. Невялікая яма, паглыбленне ў зямлі перад або пад чым‑н., прызначанае для спецыяльнай мэты (у забоі — для сцёку вады, у падвальным памяшканні перад вокнамі, якія знаходзяцца часткова або поўнасцю ніжэй узроўню зямлі, і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зблядне́лы, ‑ая, ‑ае.
Які стаў бледным. Кацярына стаяла перад.. [Андрыянам], незвычайна збляднелая і разгубленая.Марціновіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
над’..., прыстаўка (гл. над...).
Ужываецца замест «над» перад галоснымі «е», «я», напрыклад: над’ехаць, над’ядаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)