вы́слініць

‘намачыць каго-небудзь, што-небудзь слінаю’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́сліню вы́слінім
2-я ас. вы́слініш вы́слініце
3-я ас. вы́слініць вы́сліняць
Прошлы час
м. вы́слініў вы́слінілі
ж. вы́слініла
н. вы́слініла
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́слініўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытруча́ць

‘труціць, атручваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытруча́ю вытруча́ем
2-я ас. вытруча́еш вытруча́еце
3-я ас. вытруча́е вытруча́юць
Прошлы час
м. вытруча́ў вытруча́лі
ж. вытруча́ла
н. вытруча́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытруча́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дадзе́ржыць

‘датрымаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дадзе́ржу дадзе́ржым
2-я ас. дадзе́ржыш дадзе́ржыце
3-я ас. дадзе́ржыць дадзе́ржаць
Прошлы час
м. дадзе́ржыў дадзе́ржылі
ж. дадзе́ржыла
н. дадзе́ржыла
Дзеепрыслоўе
прош. час дадзе́ржыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заві́дзець

‘убачыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заві́джу заві́дзім
2-я ас. заві́дзіш заві́дзіце
3-я ас. заві́дзіць заві́дзяць
Прошлы час
м. заві́дзеў заві́дзелі
ж. заві́дзела
н. заві́дзела
Дзеепрыслоўе
прош. час заві́дзеўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зына́кшыць

‘перайначыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зына́кшу зына́кшым
2-я ас. зына́кшыш зына́кшыце
3-я ас. зына́кшыць зына́кшаць
Прошлы час
м. зына́кшыў зына́кшылі
ж. зына́кшыла
н. зына́кшыла
Дзеепрыслоўе
прош. час зына́кшыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спры́крыць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь прыкрым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спры́кру спры́крым
2-я ас. спры́крыш спры́крыце
3-я ас. спры́крыць спры́краць
Прошлы час
м. спры́крыў спры́крылі
ж. спры́крыла
н. спры́крыла
Дзеепрыслоўе
прош. час спры́крыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

удзе́ржыць

‘утрымаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. удзе́ржу удзе́ржым
2-я ас. удзе́ржыш удзе́ржыце
3-я ас. удзе́ржыць удзе́ржаць
Прошлы час
м. удзе́ржыў удзе́ржылі
ж. удзе́ржыла
н. удзе́ржыла
Дзеепрыслоўе
прош. час удзе́ржыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плё́хкаць

‘удараць аб што-небудзь з шумам, пляскам (пра ваду і іншую вадкасць); стукаць, удараць чым-небудзь па вадзе (рыба плёхкае); з размаху выліваць што-небудзь (плёхкаць ваду на грудзі)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плё́хкаю плё́хкаем
2-я ас. плё́хкаеш плё́хкаеце
3-я ас. плё́хкае плё́хкаюць
Прошлы час
м. плё́хкаў плё́хкалі
ж. плё́хкала
н. плё́хкала
Загадны лад
2-я ас. плё́хкай плё́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час плё́хкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

КАНТЫНГЕ́НТ [ад лац. contingens (contingentis) які дастаецца на долю],

1) сукупнасць людзей, што складаюць аднародную ў якіх-н. адносінах групу, катэгорыю, напр., К. вучняў.

2) Устаноўленая для якіх-н. мэт найб. колькасць, норма чаго-небудзь. Напр., норма прыёму ў ВНУ. У знешнім гандлі — устаноўленая ў афіцыйным парадку пэўная колькасць пэўнага тавару, якую краіна можа ўвозіць (ці вывозіць) за мяжу.

т. 8, с. 7

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

палаго́джваць

‘мірыць каго-небудзь; рабіць каго-небудзь лагодным’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. палаго́джваю палаго́джваем
2-я ас. палаго́джваеш палаго́джваеце
3-я ас. палаго́джвае палаго́джваюць
Прошлы час
м. палаго́джваў палаго́джвалі
ж. палаго́джвала
н. палаго́джвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час палаго́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)