адвяза́цца
1. отвяза́ться; (отделиться — ещё) открепи́ться;
2.
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
адвяза́цца
1. отвяза́ться; (отделиться — ещё) открепи́ться;
2.
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
гнеў (
1. гнев, негодова́ние
2.
◊ змяні́ць г. на мі́ласць — смени́ть гнев на ми́лость;
не ў г. хай бу́дзе ска́зана — не в оби́ду будь ска́зано
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
запалі́ць
1. (заставить загореться) заже́чь; (лампу, фонарь и т.п. — ещё) засвети́ть;
2. (зажечь топливо) затопи́ть;
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
му́чыць
1. му́чить, томи́ть; истяза́ть;
2. (о болезни, тяжёлой дороге и т.п.) изводи́ть, изла́мывать;
3. (о чувствах и т.п.) му́чить, томи́ть, волнова́ть, беспоко́ить;
◊ го́ра м. ды жыць ву́чыць —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
сагну́ць
1.
2. покорёжить, изогну́ть;
◊ с. у дугу́ — (каго) согну́ть в дугу́ (кого);
с. у барано́ў рог — согну́ть в бара́ний рог;
с. у тры пагі́белі — согну́ть в три поги́бели
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (актуальны правапіс)
Агасфе́р
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г., часткова)
бля́ха
(
1) тонкае ліставое жалеза;
2) тонкі ліст жалеза з загнутымі краямі для выпякання чаго
3) знак у выглядзе металічнай пласцінкі з нумарам або надпісам як сведчанне аб службовых абавязках таго, хто
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г., часткова)
кампазі́цыя
(
1) будова мастацкага твора, абумоўленая
2) мастацкі твор (музычны, жывапісны, скульптурны і
3) тэорыя складання музычных твораў (займацца па класу кампазіцыі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г., часткова)
эксцэнтрысітэ́т
(
1) пастаянная дадатная велічыня, якая характарызуе эліпс і гіпербалу і роўная адносінам адлегласці паміж фокусамі дадзенага канічнага сячэння да адлегласці паміж вяршынямі;
2) адлегласць паміж воссю вярчэння эксцэнтрыка і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г., часткова)
odebrać
odebra|ć1. адабраць;
2. атрымаць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)