тлумача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які заключае ў сабе тлумачэнне, трактоўку чаго‑н. Тлумачальны слоўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ужыва́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ужывальнага; частата ўжывання чаго‑н. Ступень ужывальнасці варыянтаў слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укра́піна, ‑ы, ж.

Тое, што ўкрапана, уключана ў склад чаго‑н. Украпіны золата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уло́ўнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне, механізм для ўлоўлівання чаго‑н. Улоўнік металічнага пылу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушмо́ргнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Шморгаючы, уцягнуць, працягнуць у сярэдзіну чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Вярчэннем увесці ў сярэдзіну чаго‑н. укруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цягну́льшчык, ‑а, м.

Рабочы пры цягнульнай машыне, які здзяйсняе аперацыю выцягвання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчо́лачнасць, ‑і, ж.

Спец. Ступень насычанасці чаго‑н. шчолаччу. Шчолачнасць глебы. Шчолачнасць раствору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parody

[ˈpærədi]

1.

n., pl. -dies

паро́дыя f.

2.

v.t. -died, -dying

1) рабі́ць паро́дыю, пацьве́льваць з чаго́-н.

2) няўда́ла перайма́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

belong

[bɪˈlɔŋ]

v.i.

нале́жаць

to belong to —

а) быць не́чаю ўла́снасьцю

[m4]it belongs to me — гэ́та маё

б) быць ча́сткай, ся́брам чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)