Sáite f -, -n струна́;

◊

ándere ~n áufziehen* змяні́ць тон;

j-m die ~n hoch spánnen ≅ узя́ць каго́-н. у абаро́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stéuer II n -s, - стырно́, руль;

sich ans ~ sétzen садзі́цца за руль;

◊

das ~ ergréifen* узя́ць у свае́ ру́кі стырно́ ўла́ды [руль кірава́ння]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

інтэрв’ю н. Ínterview [-vju:] n -s, -s;

эксклюзі́ўнае інтэрв’ю Exklusívinterview n;

даць каму-н. інтэрв’ю j-m ein Interview gében*;

узя́ць у каго-н. інтэрв’ю j-n interviewen [-´vju:ən] vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

болт м.

1. техн. болт, род. балта́ м., уст. ніт, род. ні́та м.;

скрепи́ть болта́ми змацава́ць балта́мі (узя́ць на ніты́);

2. (железный прут для запирания ставен) про́сва, -вы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брак​I (супружество) шлюб, род. шлю́бу м.;

вступа́ть в брак браць шлюб;

вступи́ть в брак узя́ць шлюб, пажані́цца;

состоя́ть в браке быць (знахо́дзіцца) у шлю́бе, быць жана́тым, быць заму́жняй.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wycofać

зак.

1. забраць; узяць назад;

wycofać z obiegu — выключыць з абароту;

2. вывесці;

wycofać wojsko — вывесці войска

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zwątpić

зак. (w kogo/co, o czym ) усумніцца; узяць пад сумненне;

zwątpić w powodzenie — не спадзявацца на поспех

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ująć się

зак.

1. узяцца; схапіцца;

2. заступіцца, узяць пад абарону;

ująć się za kim — заступіцца за каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gewéhr n -(e)s, -e вінто́ўка, стрэ́льба;

dóppelläufiges ~ дубальто́ўка; дубальто́вае ружжо́;

~ bei Fuß!, ~ ab! да нагі́! (каманда);

~ über!, ~ auf! на плячо́! (каманда);

an die ~e! у ружжо́! (каманда);

das ~ ánlegen узя́ць ружжо́ напагато́ў, прыцэ́ліцца;

das ~ ábfeuern вы́страліць з ружжа́ [вінто́ўкі];

das ~ präsentíeren узя́ць на караву́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абаро́т, -у, М -ро́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Поўны круг вярчэння.

Кола робіць дзесяць абаротаў у секунду.

2. Асобная частка, стадыя якой-н. дзейнасці, развіцця чаго-н. (спец.).

А. палявых культур.

3. Сукупнасць работ, аперацый, якія складаюць поўны цыкл у выкарыстанні чаго-н. (спец.).

А. вагонаў.

4. Абарачэнне грашовых сродкаў і тавараў для ўзнаўлення, атрымання прыбытку.

А. капіталу.

Пусціць грошы ў а.

Гадавы а.

◊

Узяць у абарот каго (разм.) — аказваць (аказаць) рашучае ўздзеянне на каго-н., прымушаць (прымусіць) весці сябе як належыць.

|| прым. абаро́тны, -ая, -ае (да 3 і 4 знач.).

Абаротныя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)