ці́скальны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для атрымання адбіткаў, для друкавання. Ціскальны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэментава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для цэментавання, цэментацыі. Цэментавальны агрэгат. Цэментавальны састаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КВЕРШЛА́Г (ням. Querschlag),

гарызантальная, часам нахіленая падземная горная вырабатка, якая не мае непасрэднага выхаду на зямную паверхню і пракладваецца ў шахтах па пародах пад прамым вуглом да лініі распасцірання пластоў. Служыць для адкаткі грузаў, перамяшчэння людзей, вентыляцыі і інш. Выкарыстоўваецца звычайна на працягу тэрміну службы гарызонту або паверха.

т. 8, с. 214

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РЫЗО́ІД (ад грэч. rhiza корань + eidos выгляд),

ніткападобнае коранепадобнае ўтварэнне ў імхоў, лішайнікаў, некат. водарасцей і грыбоў. Служыць для прымацавання да субстрату і паглынання з яго вады і пажыўных рэчываў. Па знешнім выглядзе нагадвае каранёвы валасок. У маршанцыевых імхоў Р. — мёртвыя клеткі, па якіх вада ідзе як па кноце.

т. 13, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

шы́рма ж. Schírmwand f -, -wände;

складна́я шы́рма spánische Wand;

◊

служы́ць [быць] шы́рмай каму-н. перан. j-m als Déckmantel díenen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Mésse I f -, -n

1) імша́, абе́дня;

die ~ lésen* [zelebríeren] служы́ць абе́дню [імшу́]

2) кірма́ш

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sold m -s, -e грашо́вае забеспячэ́нне (вайскоўца);

im ~ stéhen* служы́ць у наёмных во́йсках

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

антэ́на, -ы, мн. -ы, -тэ́н, ж.

Праваднік або сістэма праваднікоў, частка радыё- і тэлевізійнай устаноўкі, якая служыць для выпраменьвання радыёхваль пры перадачы або для іх улоўлівання ў час прыёму.

Тэлевізійная а.

|| прым. антэ́нны, -ая, -ае (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

правафланго́вы, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца, размешчаны на правым флангу.

П. баец.

Раўняцца на правафланговых (наз.).

2. правафланго́вы, -ага, мн. -ыя, -ых, м., перан. Чалавек, на якога патрэбна раўняцца ў працы, што служыць прыкладам для іншых.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

omen

[ˈoʊmən]

1.

n.

прыме́та f.; знак -у m., адзна́ка f.; прадказа́ньне, прадве́сьце n.

2.

v.i.

служы́ць прыме́тай; азнача́ць, прадвяшча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)