навыплаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., чаго.

Выплавіць многа чаго‑н. Навыплаўляць сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навытраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Трасучы, высылаць, выкінуць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навычэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Вычарціць многа чаго‑н. Навычэрчваць дыяграм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадале́й, ‑я, м.

Разм. Пра таго, хто многа, але беззмястоўна піша, гаворыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяю́н, пеюна, м.

Разм. Той, хто вельмі любіць пець, многа спявае; пявун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панава́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Наварыць многа чаго‑н. Панаварваць страў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нае́здзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.

Разм. Многа, удоваль наездзіць. Наездзіцца за дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нажуры́цца, ‑журуся, ‑журышся, ‑журыцца; зак.

Разм. Доўга, многа пажурыцца. Нажурыцца ў адзіноцтве.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назаву́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Завучыць многа чаго‑н. Назавучваць вершаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

названі́цца, ‑званюся, ‑звонішся, ‑звоніцца; зак.

Разм. Пазваніць многа, удосталь. Названіўся за дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)