гнайні́к м.

1. мед. Éiterherd m -(e)s, -e, Éitergeschwür n -s, -e, Éiterbeule f -, -n;

2. перан. Éiterbeule f -, -n, Péstherd m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

імунітэ́т м.

1. мед., біял., тс. перан. Immunität f -, Únempfindlichkeit - (да чаго-н. gégen A);

2. юрыд. Immunität f -;

дыпламаты́чны імунітэ́т Immunität des [éines] Diplomáten, Diplomátenimmunität f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прасве́чваць

1. мед. (mit Röntgenstrahlen) durchléuchten vt, röntgen vt;

2. (быць празрыстым) dúrchsichtig sein;

3. (быць бачаным праз што-н.) dúrchschimmern vi, dúrchleuchten vi (durch A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асыпа́ць

1. bestréuen vt, überstréuen vt; überschǘtten vt;

2. (шчодра абдарыць) überschǘtten vt, überhä́ufen vt;

асыпа́ць пацалу́нкамі mit Küssen bedécken;

3. мед. (пакрыць высыпкай) Áusschlag bekómmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufbrechen*

1. vt узло́мліваць (дзверы); надрыва́ць (пісьмо)

2. vi (s)

1) пуска́цца ў даро́гу

2) распуска́цца (пра пупышкі); мед. прарыва́ць (пра нарыў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ímpfen vt

1) мед. прышчэ́п(лі)ваць

2) прышчэ́п(лі)ваць (расліны);

j-m den Hass ins Herz ~ унуша́ць каму́-н. няна́вісць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Pilz m -es, -e грыб; мед. грыбо́к;

~e súchen хадзі́ць па грыбы́;

schíeßen* [wáchsen] wie ~e aus Érde расці́ як грыбы́ пасля́ дажджу́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schíene f -, -n

1) рэ́йка;

~ légen укла́дваць рэ́йкі;

aus den ~n heráusgeworfen sein перан. быць вы́бітым з каляі́ны

2) тэх., мед. шы́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verkálken

1. vt ператвара́ць у ва́пну

2. vi (s)

1) ператвара́цца ў ва́пну

2) мед. абва́пніцца абвапно́ўвацца

3) разм. ста́рыцца, старэ́ць; закасне́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэлякса́цыя

(лац. relaxatio = памяншэнне, аслабленне)

1) фіз. паступовае вяртанне ў стан раўнавагі фізічнай або фізіка-хімічнай сістэмы, якая была ў неўраўнаважаным стане пад уздзеяннем знешніх сіл;

2) мед. штучнае зніжэнне тонусу шкілетнай мускулатуры пры некаторых хірургічных аперацыях.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)