упра́віць
1. мед. (уставіць на месца вывіхнутае) éinrenken vt;
2. разм. (усунуць, уставіць што-н.) éinsetzen vt, (hin)éinstecken vt;
◊
упра́віць мазгі́ каму-н. разм. j-m den Kopf zuréchtrücken [zuréchtsetzen], j-n zur Vernúnft bríngen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)