замацо́ўванне н.

1. Befstigung f -; Vernkerung f -, Fstlegung f -:

2. (за кім-н.) Scherung f -, Scherstellung f; Verbrefung f - (законам і г. д.);

3. тэх. Fixerung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

партэ́р м. тэатр. Parktt n -(e)s, -;

ме́сца ў партэ́ры Parkttplatz m -es, -plätze; Parterre [-´tɛr] n -s [-´tɛrs], pl -s [-´tɛr] (задняя палова ніжняга паверха глядзельнай залы за крэсламі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

здаро́ўе н. Gesndheit f -;

за Ва́ша здаро́ўе! zum Wohl!, prsit!, prost!, auf Ihr Wohl! (тост);

як Ва́ша здаро́ўе? wie geht es ĺhnen; wie ist Ihr Befnden? (высок.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зза́ду

1. прысл. hnten; von hnten;

2. прыназ. hnter (на пыт. «дзe?» – D, на пыт. «кyды?» – A);

ён ішоў зза́ду за во́зам er ging hnter dem Wgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пяціго́ддзе н.

1. (тэрмін) fünf Jhre; Jahrfünft n -(e)s, -e (пяцігодка);

за гэ́тае пяціго́ддзе in desen fünf Jhren;

2. (гадавіна) fünfter Jhrestag; Fünfjahrfeier f -; fǘnfjähriges Jubiläum

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спарадзі́ць

1. уст. (er)zugen vt, zur Welt brngen*;

2. перан. (зрабіцца прычынай) hervrrufen* vt, errgen vt, hervrbringen* vt, ufkommen lssen*; nach sich zehen* (выклікаць за сабой)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

то́ргаць

1. zpfen vt; rücken vt (рухаць); zehen* vi (за што-н. an D);

2. (пра боль):

у мяне́ то́ргае па́лец ich habe ein Rißen im Fnger

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чапі́цца разм.

1. (зачэплівацца) sich nhaken, sich nklammern (за што-н. an D);

2. перан. (даймаць) bekrtteln vt; nörgeln vi (да чаго-н. an D), schikaneren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аглабе́лька, ‑і, ДМ ‑льцы; Р мн. ‑лек; ж.

1. Памянш. да аглобля. Яўген Пятровіч рушыў за Колем, які моцна абхапіў рукамі тонкія аглабелькі. Якімовіч.

2. Дужка ў акулярах, якая закладваецца за вуха. Доктар зірнуў спадылба на ўсіх нас праз свае акуляры, у якіх чамусьці не было правай аглабелькі. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зна́тнасць, ‑і, ж.

1. Прыналежнасць да знаці; радавітасць. Старая баранеса, якую ўсе паважалі за яе знатнасць і вядомасць, нават наведала брата. Лынькоў.

2. Становішча знатнага чалавека. «Добра то добра аддаць Зосю за Васіля: і багацце, і знатнасць, і ўсё-ўсё, толькі ж трэба ведаць, што яна яго... не шануе...» Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)