geséllschaftlich
1.
1) грама́дскі; калектыўны
2) све́цкі
2.:
~ nützliche Árbeit грама́дска-кары́сная
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
geséllschaftlich
1.
1) грама́дскі; калектыўны
2) све́цкі
2.:
~ nützliche Árbeit грама́дска-кары́сная
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Hábilitationsschrift
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
sideline
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
full-time
по́ўначасо́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БЕЛАРУ́СКАЯ САЦЫЯЛІСТЫ́ЧНАЯ ПА́РТЫЯ (БСП),
палітычная партыя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГРАНІ́ЧНАЙ ПРАДУКЦЫ́ЙНАСЦІ І КАПІТА́ЛУ ТЭО́РЫЯ,
эканамічная тэорыя, паводле якой новае нарошчванне выдаткаў працы пры пэўным памеры капіталу дае больш нізкую прадукцыйнасць у параўнанні з папярэдняй, а кожнае новае павелічэнне капіталу пры нязменнай колькасці рабочых дае меншыя вынікі, чым папярэдняе. Узнікла ў канцы 19
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДАНАІ́ДЫ,
у старажытнагрэчаскай міфалогіі 50 дачок аргоскага цара Даная. Супраць сваёй волі і волі бацькі яны павінны былі выйсці замуж за стрыечных братоў. Д. ўцяклі з бацькам у Аргас, але юнакі іх дагналі. Данай вымушаны быў згадзіцца на шлюб, але дочкам загадаў забіць жаніхоў у шлюбную ноч. Усе, акрамя Гіпермнестры, зрабілі гэта. У пакаранне Д. павінны былі ў Аідзе вечна напаўняць вадой бяздонную бочку. У пераносным сэнсе «бочка Д.» ці «работа Д.» — бессэнсоўная і бясконцая
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МА́РШАЛ ((Marshall) Альфрэд) (26.7. 1842, Лондан — 13.7.1924),
англійскі эканаміст, заснавальнік кембрыджскай школы. Скончыў Кембрыджскі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вольнанаёмны, ‑ая, ‑ае.
1. Які працуе па вольнаму найму, штатны.
2. Які працуе ў ваенным ведамстве, але не з’яўляецца ваеннаслужачым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акура́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Які захоўвае парадак, дакладнасць.
2. Які ўтрымліваецца ў парадку, старанна зроблены, дакладна выкананы або выконваецца (пра дзеянне, прадмет).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)