toffee [ˈtɒfi] n. іры́ска, то́фі (цукерка)

not for toffee BrE, infml зусі́м не; ні за які́я гро́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

касі́р, ‑а, м.

Службовая асоба, якая распараджаецца касай, прымае і выдае грошы, прадае білеты і пад. Касір выдаваў рабочым авансы і рыхтаваўся да разрахункаў у канцы месяца. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гро́шыкі, ‑каў; адз. няма.

Разм. Тое, што і грошы. Як дзень кароткі, прамінуў квартал, І у дырэктара спыталі: — Як з планам? Як вы працавалі? Навошта грошыкі выдаткавалі? Валасевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамата́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што або чым.

Матаць некаторы час (гл. матаць ​1).

прамата́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Растраціць неэканомна, неразумна. Праматаць грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sawbuck

[ˈsɔbʌk]

n.

1) ко́злы pl. (для пілава́ньня)

2) дзяся́тка f. (гро́шы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

collection

[kəˈlekʃən]

n.

1) зьбіра́ньне n.

2) сабра́ныя гро́шы

3) кале́кцыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

extort

[ɪkˈstɔrt]

v.t.

1) вымага́ць, вымуша́ць (гро́шы, абяца́ньне)

2) абдзіра́ць; браць ха́бар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Выда́так ’расход’ (Нас., Касп., Байк. і Некр.), выда́ткі рус. ’издержки’ (Байк. і Некр., БРС), укр. вида́ток ’расход; умалот’, польск. wydatek ’расход; атрыманая прадукцыя’. Суфіксальнае ўтварэнне ад вы́даць ’патраціць (грошы)’ і інш., магчыма дапусціць запазычанне з польск.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Масоны: «то такіе людзі, которые калдуюць з чартамі, а чартэ́ ім грошы прыносяць» (Федар. 1). Да масон ’член масонскай секты, ложы’ (ТСБМ), якое з польск. mason < франц. maçon ’каменяр’ < с.-лац. mationes cementarii (Фасмер, 2, 578).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

банкама́т

[ад англ. bank = банк + гр. (auto)matos = самарухомы)

электронны апарат, які выдае па крэдытных магнітных картках наяўныя грошы.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)