погрузи́ть сов.

1. (опустить) апусці́ць;

2. перен. (привести в какое-л. физическое или психическое состояние) прыве́сці (у што, да чаго); агарну́ць (чым); нагна́ць (што);

3. (груз) пагрузі́ць; см. погружа́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проме́ж и проме́жду предлог с род., реже с твор., уст., прост. памі́ж, між (кім, чым); в конструкциях со значением «среди» переводится также и с род.: проме́ж друзе́й памі́ж сябро́ў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ранжы́́р

(ням. Rangierung, ад фр. ranger = ставіць у рад)

1) пастраенне людзей па росце ў адну шарэнгу;

2) перан. пэўны парадак у чым-н., устаноўлены правіламі і традыцыямі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

падкупі́ць, падкупля́ць

1. (схіліць на свой бок) bestéchen* vt (чым-н. mit D, durch A);

мяне́ не падку́піш ich lásse mich nicht bestéchen;

2. перан. (выклікаць сімпатыю да сябе) bestéchen* vt (чым-н. durch A);

яна падкупі́ла яго сваёй ве́тлівасцю sie bestách ihn durch ihre Fréundlichkeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ertáppen vt (bei, auf D) злаві́ць, заспе́ць, захапі́ць (на чым-н.);

auf fríscher Tat ~ злаві́ць на ме́сцы злачы́нства;

sich ~ lássen* (bei D, auf D) папа́сціся (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuszeichnen

1. vt

1) (mit D) адзнача́ць, узнагаро́джваць (чым-н.)

2) адро́зніваць; вылуча́ць, адзнача́ць

2. ~, sich (durch A) вылуча́цца (чым-н.);

sich durch séine Kénntnisse ~ вызнача́цца сваі́мі ве́дамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

behíndern vt (an D) заміна́ць, перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);

durch etw. (A) behíndert sein [wérden] 1) мець перашко́ду (у чым-н.); 2) быць заня́тым, не мець ча́су

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

betätigen

1. vt

1) прыво́дзіць у рух [у дзе́янне]; кірава́ць

2) дака́зваць на спра́ве

2. ~, sich дзе́йнічаць (in D) займа́цца (чым-н.); (bei, an D) прыма́ць удзе́л (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

híndern vt (an D, bei D, in D) перашкаджа́ць, заміна́ць (каму-н. у чым-н.);

sich nicht durch etw. (A) ~ lássen* не хаце́ць [не жада́ць] звя́зваць сабе́ чым-н. ру́кі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ліцава́ць 1 ’перашываць, робячы спод верхам’ (Нас., Шат.), ліцуваньне ’ніцаванне’ (Юрч. Вытв.), ліцёваны ’ніцаваны’ (беласт., Сл. ПЗБ). Укр. лицювати, рус. лицевать, польск. licować, чэш. licovati, славац. licovat ’тс’. Паўн.-слав. licevati < lice ’твар’ > лицо (Слаўскі, 4, 239–240).

*Ліцава́ць 2, ліцёва́ті ’адпавядаць пэўным нормам, правілам’ (беласт., Сл. ПЗБ) запазычана з польск. licować ’адпавядаць, гарманіраваць з чым’. Да паўн.-слав. licevati. Параўн. балг. невестино лице ’знак цнатлівасці на шлюбнай кашулі маладой’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)