вы́зваць, ‑заву, ‑завеш, ‑заве; зак., каго-што.

Тое, што і выклікаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́клеймаваць, ‑клеймую, ‑клеймуеш, ‑клеймуе; зак., каго-што.

Паставіць кляймо, перамеціць клеймамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкрыва́льнік, ‑а, м.

Той, хто выкрывае каго‑, што‑н. Выкрывальнік недахопаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́легчаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Выпакладаць; кастрыраваць. Вылегчаць жарабца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́пакладаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Кастрыраваць, вылегчаць. Выпакладаць жарабца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́піхнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Тое, што і выпхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́трыбушыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго-што.

Разм. Выняць вантробы; выпатрашыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмундзірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Забяспечыць абмундзіраваннем. Абмундзіраваць армію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абна́дзіць, ‑наджу, ‑надзіш, ‑надзіць; зак., каго-што.

Тое, што і прынадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абпаску́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак.; каго-што.

Тое, што і апаскудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)