грэ́баванне, ‑я, н.

Адсутнасць павагі, пагардлівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дадзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і дадзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́цікаваць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., каго-што.

Разм. Высачыць, скрытна назіраючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкача́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Вярнуць чалавеку прытомнасць. Адкачаць тапельца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адсялі́ць, ‑сялю, ‑селіш, ‑селіць; зак., каго.

Аддзяліць, пасяліўшы на новае месца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апраме́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

Тое, што і абпраменіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аслані́ць, асланю, аслоніш, аслоніць; зак., каго-што.

Разм. Ахінуць, акружыць, засланіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

афіцы́йшчына, ‑ы, ж.

Разм. Строга афіцыйныя адносіны да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ахілі́ць, ахілю, ахіліш, ахіліць; зак., каго-што.

Тое, што і ахінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацерушы́ць, ацерушу, ацярушыш, ацярушыць; зак., каго-што.

Тое, што і абцерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)