Verbum

анлайнавы слоўнік

радзі́льны Entbíndungs-;

радзі́льны дом Entbíndungsheim n -(e)s, -e;

радзі́льная пала́та Kréißsaal m -(e)s, -säle;

радзі́льная гара́чка мед. Kíndbettfieber n -s;

радзі́льнае аддзяле́нне Entbíndungsstation f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

скрыўле́нне н. Bíegung f -, -en, Krümmung f -, -en, Verkrümmung f -, Verbíegung f -, Verdréhung f -, -en;

мед. скрыўле́нне пазвано́чніка Rückgrat(s)verkrümmung f;

скрыўле́нне ро́та Schíefstehen des Múndes

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

пло́скі flach, platt;

пло́ская паве́рхня Ébene f -, -n; (ébene) Fläche f;

пло́ская ступня́ мед. Pláttfuß m -es, -füße;

◊

пло́скі жарт fáder Scherz [Witz], Fláchwitz m -es, -e (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

або́рт м. мед.

1. (выкідыш) Abórt m -(e)s, -e, Féhlgeburt f -, -en;

2. (штучны) Schwángerschaftsabbruch m -s, -abbrüche, Ábtreibung f -, -en;

зрабі́ць або́рт ein Kind [die Léibesfrucht] ábtreiben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

мазь ж.

1. Schmíermittel n -s, -, Schmíere f -, -n;

лы́жная маз Skíwachs [ʃi:-] n -(e)s, -e;

2. мед. Sálbe f -, -n;

націра́ць маззю éinsalben vt, éinschmieren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

бор м.

I (род. бо́ру) (лес) бор; красноле́сье ср.;

◊ адку́ль сыр-б. загарэ́ўся — отку́да сыр-бо́р загоре́лся

II (род. бо́ру) хим. бор

III мед. (сверло) бор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакало́цца I сов.

1. исколо́ться;

2. мед., разг. (подвергнуться уколам нек-рое время) поколо́ться

пакало́цца II сов.

1. (о посуде и т.п.) поколо́ться;

2. потре́скаться, растре́скаться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

jama

ж.

1. яма;

2. анат. поласць;

jama ustna — ротавая поласць;

jama oczna — вачніца;

jama w płucach мед. каверна ў лёгкіх

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dur, ~u

I м.

1. мед. тыф, тыфус

dur brzuszny — брушны тыф;

2. яд, труцізна;

3. дурман

II нескл. муз.

мажор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВАЛЬЦО́ЎКА, вальцаванне,

1) працэс апрацоўкі прутковых або паласавых загатовак у вярчальных сектарных штампах, замацаваных на валках. Нагрэтую загатоўку кляшчамі падаюць у валікі (круцяцца звычайна ў процілеглых напрамках), якія захопліваюць яе і паглыбленнямі на паверхні штампаў надаюць ёй патрэбную форму. Вальцоўка высокапрадукцыйная, эканоміць метал, але не заўсёды дае дакладную апрацоўку. Выкарыстоўваецца для вырабу загатовак шатуноў, размеркавальных валоў, звёнаў гусеніц, гаечных ключоў, мед. інструментаў і інш. 2) Спосаб замацавання трубы ў адтуліне метал. сценкі раскаткай (наз. таксама развальцоўкай); інструмент для раскаткі канцоў труб пры вальцовачным злучэнні.

3) Стварэнне на плоскіх або пустацелых загатоўках рэльефу (кантаў, рубаў), робіцца на вальцмашынах.

4) Здрабненне ці размол зярністых або камякаватых матэрыялаў на вальцовых станках з гладкімі або наразнымі вальцамі.

5) Спосаб перапрацоўкі гліны ў керамічнай вытв-сці. Гліна зацягваецца валкамі, праціскаецца праз адтуліны на іх паверхні і скочваецца ў бункер.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)