ДЗЮАМЕ́ЛЬ ((Duhamel) Жорж) (30.6.1884, Парыж — 13.4.1966),

французскі пісьменнік. Чл. Франц. акадэміі (з 1935), яе старшыня (з 1960). Скончыў мед. ф-т Сарбоны (1908). Адзін з заснавальнікаў творчага аб’яднання «Абацтва» (1906), што дало пачатак унанімізму (літ. плынь франц. л-ры, прыхільнікі якой прапагандавалі ідэю калектыўнай аднадушнасці, злітнасці чалавека, у т.л. паэта, з масамі). Аўтар серыі раманаў «Жыццё і прыгоды Салавэна» (т. 1—5, 1920—32), «Хроніка сям’і Паск’е» (т. 1—10, 1933—44), зб-каў апавяданняў («Жыццё пакутнікаў», 1917, «Цывілізацыя», 1918, «Прыпавесці майго саду», 1936) і вершаў («Сябры», 1912. і інш.). Пісаў таксама п’есы, літ.-крытычныя даследаванні, мемуары. У творах аддаваў перавагу маральна-інтэлектуальным праблемам: асобы і цывілізацыі, небяспекі навук.-тэхн. прагрэсу і звязанай з ім дэгуманізацыі людзей.

Тв.:

Рус. пер. — Гаврский нотариус;

Наставники;

Битва с тенями. М., 1974.

Е.А.Лявонава.

т. 6, с. 127

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

guz

м.

1. гуз; бугор, бугорчык; нарост;

2. мед. пухліна;

3. гузік (вялікі);

szukać ~a — шукаць гуза; нарывацца на непрыемнасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

naświetlanie

naświetlani|e

н.

1. асвятленне;

2. мед. абпраменьванне;

brać ~a — прымаць абпраменьванне;

3. фот. экспазіцыя;

czas ~a — працягласць экспазіцыі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nieżyt, ~u

м. мед. катар;

nieżyt oskrzeli — бранхіт;

nieżyt krtani — ларынгіт;

nieżyt nosa — насмарк; рыніт;

nieżyt żołądka — катар страўніка; гастрыт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przerost, ~u

м.

1. мед. гіпертрафія;

przerost gruczołu tarczycowego — гіпертрафія шчытападобнай залозы;

2. лішак чаго; празмернасць;

przerost wyobraźni — празмерная фантазія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bezwład, ~u

м.

1. бяссілле; бяздзейнасць; інертнасць; апатыя;

2. мед. нерухомасць; параліч;

bezwład kończyn — параліч канечнасцяў;

siłą ~u — па інерцыі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прышчэ́плены I

1. сад. приви́тый, привито́й; окули́рованный; копули́рованный; прищеплённый;

2. мед. приви́тый, привито́й;

3. перен. приви́тый, привито́й;

1-3 см. прышчапі́ць I

прышчэ́плены II прище́пленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

го́рный в разн. знач. го́рны;

го́рное де́ло го́рная прамысло́васць;

го́рный хруста́ль мин. го́рны хруста́ль;

го́рный воск мин. го́рны воск;

го́рный лён мин. го́рны лён;

го́рный бара́н зоол. го́рны бара́н;

го́рная боле́знь мед. го́рная хваро́ба;

го́рная о́бласть го́рная во́бласць;

го́рное со́лнце мед. го́рнае со́нца;

го́рный хребе́т го́рны хрыбе́т;

го́рный институ́т го́рны інстыту́т;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гнайні́к м.

1. мед. Éiterherd m -(e)s, -e, Éitergeschwür n -s, -e, Éiterbeule f -, -n;

2. перан. Éiterbeule f -, -n, Péstherd m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

імунітэ́т м.

1. мед., біял., тс. перан. Immunität f -, Únempfindlichkeit - (да чаго-н. gégen A);

2. юрыд. Immunität f -;

дыпламаты́чны імунітэ́т Immunität des [éines] Diplomáten, Diplomátenimmunität f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)