далу́чаны

1. (да каго, чаго) присоединённый (к кому, чему); приобщённый (к чему), присовокуплённый (к чему);

2. (да каго, чаго) причи́сленный (к кому, чему);

3. (да чаго) приобщённый (к чему); вовлечённый (во что);

1-3 см. далучы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пад'е́зд Дарога або роўнае месца, дзе можна пад'ехаць да чаго-небудзь (БРС).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

cupful [ˈkʌpfʊl] n. по́ўны ку́бак (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

marque [mɑ:k] n. вядо́мая ма́рка (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pocketful [ˈpɒkɪtfʊl] n. по́ўная кішэ́ня (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВАВІЛО́НСКІ ПАЛО́Н,

перыяд у гісторыі стараж. яўрэяў. Доўжыўся ад узяцця Іерусаліма вавілонскім царом Навухаданосарам II і насільнага вывядзення значнай часткі яўрэяў у Вавілонію (585 да н.э.) да яе заваявання перс. царом Кірам II (538 да н.э.), пасля чаго яўрэям было дазволена вярнуцца ў Палесціну і аднавіць Іерусалім.

т. 3, с. 426

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЕ́ГА... (ад грэч. megas вялікі), 1) першая састаўная частка складаных слоў, што паказвае на вял. памер чаго-небудзь (напр., мегаспора, мегаліты).

2) Дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў кратных адзінак, роўных 10​6 зыходным адзінкам. Пазначаецца М. Напр., 1 МВт = 10​6 Вт, 1 МэВ = 10​6 эВ.

т. 10, с. 245

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

for lack of

а) дзе́ля недахо́пу чаго́

б) дзеля адсу́тнасьці чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

далучэ́нне ср.

1. (да каго, чаго) присоедине́ние (к кому, чему); приобще́ние (к чему), присовокупле́ние (к чему);

2. (да каго, чаго) причисле́ние (к кому, чему);

3. (да чаго) приобще́ние (к чему); вовлече́ние (во что);

1-3 см. далучы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наспява́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

1. чаго. Праспяваць, спець многа чаго-н.

Н. песень.

2. перан., што і чаго. Нагаварыць многа чаго-н. (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)