БУ́НДЭСВЕР (ням. Bundeswehr),

назва ўзбр. сіл ФРГ з 1956. Створаны паводле Парыжскіх пагадненняў 1954 пасля ўступлення краіны ў НАТО (1955). Гл. раздзел Узбр. сілы ў арт. Германія.

т. 3, с. 338

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

покида́ть​II несов. (оставлять) пакіда́ць;

на кого́ ты нас покида́ешь? на каго́ ты нас пакіда́еш?;

си́лы покида́ют меня́ сі́лы пакіда́юць мяне́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hiring

[ˈhaɪrɪŋ]

n.

найм -у m., pl. на́ймы, найма́ньне n.

hiring of manpower — найма́ньне людзко́е рабо́чае сі́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inhuman

[ɪnˈhju:mən]

adj.

1) бесчалаве́чны, лю́ты; бязьлі́тасны

2) нялю́дзкі, нечалаве́чы

inhuman powers of endurance — нечалаве́чыя сі́лы вытрыва́ласьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bleed white

а) абабра́ць каго́ да ні́ткі; абяскро́віць, вы́матаць, вы́цягнуць гро́шы

б) пазба́віць каго́ сі́лы, спусто́шыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

use up

а) по́ўнасьцю ужы́ць, вы́даткаваць, патра́ціць (гро́шы)

б) informal змардава́ць; стамі́ць; зьнясі́ліць; вы́чарпаць (сі́лы, запа́сы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

exhaustive

[igˈzɔstɪv]

adj.

1) які́ вычэ́рпвае (сі́лы, запа́сы)

2) вычарпа́льны (адка́з), усебако́вы (характары́стыка); даўгі́, дакла́дны (экза́мэн, справазда́ча)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

humanly [ˈhju:mənli] adv.

1. у ме́жах чалаве́чых сіл;

It is humanly impossible. Гэта вышэй за чалавечыя сілы.

2. па-чалаве́чы;

be humanly fallible мець уласці́выя чалаве́ку сла́басці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АЭРАСТА́ТЫКА,

раздзел аэрамеханікі, які вывучае раўнавагу газападобных асяроддзяў. Асн. задача аэрастатыкі — даследаванне залежнасці ціску атмасферы ад вышыні, а таксама сілы, якая дзейнічае на целы, што плаваюць у паветры.

т. 2, с. 174

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

напо́р, ‑у, м.

1. Дзеянне моцнай сілы, націск. Шыбы бразгацелі пад напорам ветру. Лупсякоў. Хутка пойдуць крыгі, і не вельмі ўжо моцная перамычка можа не вытрымаць напору лёду. Броўка.

2. Рашучае, энергічнае дзеянне; напад, націск. Стрымліваць напор ворага. □ Недабіткі фашысцкай аховы адыходзяць пад напорам сілы. Брыль. // Энергічнае ўздзеянне на каго‑н. Пад дружным напорам сяброў Данік нарэшце прымушаны быў згадзіцца. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)