Вятры́ска ’моцны вецер’ (КТС, Сцяшк.). Польск.wiatrzysko, wietrzysko ’віхар’, в.-луж.wětrisko ’жахлівы вецер’ н.-луж.wētśisko ’навальніца’ (Швеля), чэш.дыял.vétřisko ’моцны вецер’. Думку аб супольнай інавацыі гл. Цыхун, Бел.-польск. ізал., 146–147. Адносна суфікса, які лічыцца запазычаннем у бел. мове з польск. (ГБМ, 1, 97), гл. Слаўскі, SP, 96. Адносна геаграфіі суфікса параўн. АЛА, мат. і дасл., 1971, к. 23.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лістабой ’восеньскі вецер’ (маст., Сцяшк. Сл.). Да ліст1 і біць (гл.). Аналагічна рус.наўг.листобой ’моцны асенні паўн.-усх. вецер’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ironclad
[ˈaɪrnklæd]1.
adj.
1) непару́шны, мо́цны
2) бранірава́ны
2.
n.
браняно́сец -ца m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sledge-hammer
[ˈsledʒ,hæmər]1.
v.t.
біць мо́латам або́ як мо́латам
2.
adj.
мо́цны; зьнішча́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
terrific
[təˈrɪfɪk]
adj.
1) страшэ́нны, застраша́льны
2) informal цудо́ўны
3) informal ве́льмі суро́вы, мо́цны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
derba
1) ду́жы, мо́цны
2) гру́бы (пра чалавека);
~е Wáhrheit го́ркая пра́ўда
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́плюхнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.
Разм. Выліць з размаху. Выплюхнуць ваду з вядра.//перан. Выказаць адным разам усю злосць, гнеў і пад. Дагэтуль спакойны, стрымана-моцны, пан быў у ярасці, быццам адразу хацеў выплюхнуць свой гнеў.Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапу́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Разм. Вельмі моцны спалох. Кудахтанне звар’яцелых з перапуду курэй і залівісты брэх сабак несліся з аднаго канца вёскі ў другі.Б. Стральцоў.Дзяўчына падскочыла, нібы той заяц з перапуду, потым сіганула ўбок.Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)