перацані́ць, ‑цаню, ‑цэніш, ‑цаніць; зак.

Тое, што і пераацаніць. Перацаніў сябе хлопец. Ён не стаў лічыцца ні з чыёй думкай і лічыў сябе адзіным аўтарытэтам. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

убарані́цца, ‑ранюся, ‑ронішся, ‑роніцца; зак.

Разм. Абараніць сябе ад нападу, замаху, варожых дзеянняў. Убараніцца ад ворага. // Засцерагчы сябе ад небяспекі, непрыемнасцей і пад. Убараніцца ад бяды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сме́ласць ж. Kühnheit f -, Tápferkeit f -, Mut m -(e)s;

◊

узя́ць на сябе́ сме́ласць … sich (D) die Fréiheit néhmen* …;

бяру́ на сябе́ сме́ласць ich bin so frei …

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зняве́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Знявечыць сябе; пакалечыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́шмальцавацца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.

Вышмальцаваць сябе; зашмальцавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асарамаці́цца, ‑мачуся, ‑мацішся, ‑маціцца; зак.

Разм. Асарамаціць сябе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самавыключэ́нне, ‑я, н.

Выключэнне самога сябе адкуль‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазабо́йства, ‑а, н.

Наўмыснае пазбаўленне сябе жыцця; самагубства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самапраслаўле́нне, ‑я, н.

Праслаўленне самога сябе, сваіх заслуг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаўзбагачэ́нне, ‑я, н.

Узбагачэнне самога сябе; уласнае ўзбагачэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)