амша́ра
1. Махавое месца, балота, часам з кустамі, дрэвамі, з азярцом на ім (
2. Неўрадлівае поле, якое парасло мохам (
3. Нізкі
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
амша́ра
1. Махавое месца, балота, часам з кустамі, дрэвамі, з азярцом на ім (
2. Неўрадлівае поле, якое парасло мохам (
3. Нізкі
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
морг
1.
2. Участак раллі (
3. Сялянскі ўчастак лугу; наогул сенакосны
4. Дадатковы ўчастак зямлі (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
паля́дак
1. Поле, якое першы раз арэцца пасля высечкі лесу (
2. Абложная зямля на месцы ляда на другі, трэці год (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
наплы́ў
1. Наплыўшая мель у рацэ (
2. Намыты на
3. Намытае вадой смецце (
4. Нараст на дрэве на месцы адрэзаных сучкоў або хваравітае патаўшчэнне (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
плаў
1. Забалочаны вадаём; зыбкае бязлеснае балота, дрыгва; гразкае месца (
2. Заліўны
3. Нізіна, месца, дзе рака працякае цераз балота (
3. Дзірвановы пласт, кусты, смецце — усё, што падымае вада ў час разводдзя (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
по́йма
1. Месца, якое заліваецца ў час разводдзя; заліўны
2. Вялікі разліў вады на лузе вясной (
3. Травастой, заліты вадой, выйшаўшай з берагоў ракі; сена з затопленага лугу (
4. Праход, рукаў, які злучае возера з ракой (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ві́тка
1. Мяжа на лузе, на пасеве з уторкнутымі жэрдкамі (
2. Межавы знак, галіна з заламаным верхам або шосцік з пучком сена на самым версе; дарожны і водны арыенцір (
3.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
звалі́ць 1, звалю́, зва́ліш, зва́ліць;
1. Ударам або штуршком паваліць, заваліць.
2.
3. Скінуць (што‑н. вельмі цяжкае).
4.
5. Неакуратна скідаць, беспарадкава злажыць куды‑н. у адно месца.
•••
звалі́ць 2, звалю́, зва́ліш, зва́ліць;
Зрабіць з шэрсці, пуху і пад. шляхам валення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паля́на
1.
2. Поле на месцы высечанага лесу, узаранае першы раз (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
сенажа́ць Нізінная, пакрытая травой прастора, прыгодная для пашы і пакошы (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)