падпалі́ць
1. (выклікаць гарэнне) ánzünden vt;
2. (раскласці агонь) Féuer máchen;
падпалі́ць печ im Ófen Féuer máchen;
3. (наўмысна знішчыць агнём) in Brand stécken [setzen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
палі́цьI
1. (знішчыць агнём) verbrénnen* vt;
2. (падтрымліваць агонь у печы) brénnen* vi;
3. (апрацоўваць агнём) verbrénnen* vt;
4. разм. (страляць) schíeßen* vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
◎ Пу́хця (пухтя) ’той, хто надзьмуў шчокі’ (кобр., Нар. лекс.), укр. пухтя ’таўсцяк’. Аддзеяслоўны назоўнік, параўн. пухтиты ’ўспыхваць, гудзець (пра агонь)’ (Клім.). Рус. пухтеть ’паднімацца, паадходзіць (пра цеста); брадзіць’, серб.-харв. puhtati ’пускаць бурбалкі, бурліць’ і асабліва пу́хор ’попел, што Уздымаецца ўверх’; усё да *puxati ’пыхаць, дзьмуць’ (Скок, 3, 69). Гл. nyxaijь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
reply2 [rɪˈplaɪ] v. (to, with) адка́зваць (у розных знач.);
reply to the enemy’s fire адказа́ць на аго́нь праці́ўніка;
He never replied to any of my letters. Ён не адказаў ні на адно маё пісьмо.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Жыг ’імгненне’, ’хуткі скачок, хуткі ўкус’, ’нечаканы ўдар’ (Нас.), ’хуткае запальванне’ (Бяльк.). Рус. дыял. смал. жиг ’раптоўны рух; укус’, славац. žih ’агонь, запал’, славен. žig ’агонь, пажар’, ’наганяй’, серб.-харв. жи̑г ’кляймо, пячаць’, уст. ’металічны прут для падпальвання марціры’, балг. дыял., макед. жиг ’кляймо’, ’жыгала’, ’туга, сум’. Параўн. жыга ’хуткі чалавек’, жэг ’імгненна, хутка’ і іх іншаслав. адпаведнікі. Ад слова жыгаць ’бліскаць’ = ’хутка гарэць’, ’хутка свяціць’, адкуль бярэцца сема ’хутка’ (параўн. ням. blitzen ’бліскаць’, Blitz ’маланка’, Blitzbote ’хуткі кур’ер’, параўнанне ў розных мовах, як маланка ’хуткі’), шляхам усячэння афіксальнай часткі дзеяслова і ўтварэння бязафікснага назоўніка. Лат. žigls ’хуткі’, якое ўзводзяць да літ. žygis ’аднаразовы ход, паход, раз’ (Мюленбах-Эндзелін, 4, 809; Фрэнкель, 1308), магло зазнаць (але не абавязкова) уплыў бел. жыг.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Flamma fumo est proxima (Plautus)
Полымя ‒ бліжэйшае дыму (г. зн. дзе дым, там і полымя).
Огонь ‒ ближайший дыму (т. е. где дым, там и огонь).
бел. Дыму без агню не бывае. Дзе дым, там і агонь. Дзе вярба, там вада.
рус. Дыму без огня не бывает. Без ветра камыш не качается. Без тучи дождя не бывает. Огонь без дыму не живёт. Толчея без шуму не ходит.
фр. Il n’est jamais feu sans fumée (Нет дыма без огня).
англ. There is no smoke without fire (Нет дыма без огня).
нем. Wo Rauch ist, da ist auch Feuer (Где дым, там и огонь).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
znicz
м.
1. святарны агонь; вечны огонь;
2. лямпада (на магіле);
znicz olimpijski спарт. алімпійскі факел
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
choke2 [tʃəʊk] v.
1. душы́ць; душы́цца; задыха́цца;
choke to death задушы́ць, удушы́ць
2. заглуша́ць;
choke a fire тушы́ць во́гнішча, касцёр, аго́нь;
choke a plant заглуша́ць раслі́ну
3. загрува́шчваць;
choke the highway ствара́ць зато́р на аўтамагістра́лі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
vomit2 [ˈvɒmɪt] v.
1. ну́дзіць, ванітава́ць;
I feel vomiting. Мне моташна, млосна.
2. выкі́дваць што-н. з вялі́кай сі́лай; шуга́ць (пра агонь); валі́ць (пра дым);
vomit abuse пачына́ць ла́янку; накі́нуцца (на каго-н.) з абра́заю
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
put out
а) згасі́ць (сьвятло́), пагасі́ць (пажа́р, аго́нь)
б) зьбянтэ́жыць; зьбіць з панталы́ку; зьбіць з та́кту
в) вы́даць (кні́гу), г) выклада́ць, выстаўля́ць (рэ́чы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)