Verbum

táumeln vi (h, s)

1) хіста́цца; дрэ́нна стая́ць на нага́х;

er táumelte vor Fréude у яго́ кружы́лася галава́ [ён п’яне́ў] ад ра́дасці;

zu Bóden ~ пахісну́цца і ўпа́сці

áusspielen

1. vt разыгра́ць (у латарэю); разыгра́ць (прыз, кубак); пачына́ць хадзі́ць (у картах)

2. vi канча́ць (гульню, ігру);

er hat áusgespielt разм. яго́ пе́сенька спе́та

báden

1. vt купа́ць, мыць

2. vi і ~, sich купа́цца, мы́цца;

kalt [warm] ~ прыма́ць хало́дную [цёплую] ва́нну; купа́цца ў хало́днай [цёплай] вадзе́;

◊

séine Pläne géhen* ~ яго́ пла́ны правалі́ліся

náchsagen vt (D)

1) паўтара́ць, перака́зваць (што-н. услед за кім-н.)

2) гавары́ць ке́пскае;

man kann ihm nichts ~ пра яго́ не́льга сказа́ць нічо́га ке́пскага

kalt lássen* vt не ўзруша́ць, не ціка́віць;

das lässt ihn kalt гэ́та яго́ ма́ла абыхо́дзіць [не ціка́віць];

~ máchen разм. забі́ць;

~ stéllen пазбаўля́ць уплы́ву; зняць (з пасады); абясшко́дзіць

schlíngen* I

1. vt абвя́зваць; абвіва́ць; абхапі́ць;

sie schlang die Árme um séinen Hals яна́ абвіла́ рука́мі яго́ шы́ю

2. ~, sich ві́цца, абвіва́цца (аб раслінах)

jámmern

1. vi (über, um A, wegen G) крыча́ць, лямантава́ць, бедава́ць (па чым-н.)

2. vt выкліка́ць жаль;

er jámmert mich мне яго́ про́ста [ве́льмі] шкада́

ábblitzen vi (s);

j-n ~ lássen* фам. даць адпо́р каму́-н. адшы́ць каго́-н.;

er ist (mit séinem Gesúch) ábgeblitzt яму́ адмо́вілі (у яго́ про́сьбе)

Zwirn n -(e)s, -e ні́ткі;

Méister ~ пагардл. краве́ц;

◊

der ~ geht ihm aus ён вы́дыхнуўся, яму́ няма́ аб чым гавары́ць; у яго́ вы́йшлі [ско́нчыліся] усе гро́шы