łup, ~u

м. здабыча; трафей;

bogate ~y — багатыя трафеі;

paść ~em — стаць здабычай каго/чаго; стаць ахвярай каго/чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nagonka

nagonk|a

ж.

1. аблава;

polowanie z ~ą — аблава;

2. перан. пераслед, цкаванне (каго), нападкі, ганенне (на каго)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

narazić

зак. kogo/co рызыкнуць чым; падставіць каго/што пад што;

narazić kogo na niebezpieczeństwo — паставіць каго пад небяспеку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nastawienie

н.

1. заводка;

2. рэгуліроўка;

3. do kogo/czego арыентацыя на каго/што; падыход, адносіны да каго/чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адвака́т

(лац. advocatus)

1) юрыст, які абараняе на судзе інтарэсы абвінавачанага; абаронца;

2) перан. той, хто заступаецца за каго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

лая́льны

(фр. loyal = літар. верны)

які фармальна трымаецца ў межах законнасці, прытрымліваецца добразычліва-нейтральных адносін да каго-н., чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Lupi me viderunt priores

Ваўкі ўбачылі мяне першымі*.

Волки увидели меня первыми.

бел. Язык праглынуць. Яму цяляты язык аджавалі.

рус. Как воды в рот набрал. Язык проглотил. Потерял дар речи.

фр. Perdre le don de la parole (Потерять дар речи). Avaler sa langue (Проглотить язык).

англ. Smb’s tongue failed him (Язык подвёл). Somebody was struck dumb (Онемел).

нем. Die Zunge verschlucken (Проглотить язык).

* Адпаведна старажытнаму павер’ю, той, каго ваўкі ўбачылі першымі, становіцца нямым.

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

вы́спаведаць

1. рэл. die Béichte ábnehmen*; béichten lássen*;

2. разм. (прабраць каго-н за што-н.) scharf rügen; herúnterputzen vt, ábkanzeln vt; die Levíten [-´vi:-] lésen* (каго-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыліпа́ць, прылі́пнуць

1. féstkleben vi (s), klében bléiben*, hängen bléiben*;

2. разм. (прыставаць) sich ánhängen (да каго-н. an A), nicht vom Hálse géhen* (да каго-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вінава́ціць beschúldigen vt;

вінава́ціць каго-н. у чым-н., за што-н. j-n éiner Sáche (G) beschúldigen;

вінава́ціць каго-н. у крадзяжы́ j-n des Díebstahls ánklagen [beschúldigen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)