навыро́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Вырасціць, выгадаваць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льнік, ‑а, м.

Прыбор, апарат, прызначаны для награвання чаго‑н. Электрычны награвальнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нападкрэ́сліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Падкрэсліць у многіх месцах. Нападкрэсліваць памылак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрараза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Прарэзаць, прапілаваць пэўную колькасць. Напраразаць адтулін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрато́птваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Пратаптаць у вялікай колькасці. Напратоптваць сцяжынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́пусту, прысл.

Разм. Дарэмна, марна. Васіль не пярэчыў. Чаго казаць попусту. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праві́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца праўкай, выпраўкай чаго‑н. Правільшчык пілаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кубату́ра, ‑ы, ж.

Аб’ём чаго‑н., выражаны ў кубічных адзінках. Кубатура памяшкання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыразны́, ‑ая, ‑ое.

Далучаны да чаго‑н. шляхам межавання, прырэзкі. Прыразныя землі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышыўны́, ‑ая, ‑ое.

Які прышываецца да чаго‑н. Прышыўная манжэта. Прышыўны каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)