слабі́цельны, ‑ая, ‑ае.

Які дапамагае хутка спаражніць кішэчнік. // у знач. наз. слабі́цельны, ‑ага, н. Лякарства, якое слабіць. Прымаць слабіцельнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шу́хнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Хутка, з шумам упасці адкуль‑н. Адрэзаны кавалак дошкі хруснуў, шухнуўся ўніз. Ставер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уляце́ць разм. (хутка забегчы ўнутр) heréinstürzen vi (s);

◊

уляце́ць у капе́йку ins Geld géhen*, j-n téuer zu stehen kómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дужэ́ць разм. erstárken vi (s), stark wérden;

ён дужэ́е ху́тка дзя́куючы до́браму до́гляду die líebevolle Pflége lässt ihn schnell erstárken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ву́менціць ’старанна, хутка і чыста выесці’ (Янк. II). Гл. вы́менціць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абчычы́каць ’абстрыгчы хутка’ (Малько, вусн. паведамл., мядз.). Рэдуплікацыя да чыкаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адны́м лё́там ’хутка, ураз, адным махам’ (Бяльк.) да лётаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wíederkehren vi (s) вярта́цца, варо́чацца;

wir kéhren bald wíeder мы ху́тка ве́рнемся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кулём ’імкліва, хутка’ (Нас., Жд. 2, С. Некр., КЭС, лаг., ТС, Сл. паўн.-зах.). У апошняй крыніцы: параўн. літ. kuliaīs ’хутка’ (2, 564). Балтызм пад уплывам бел. словаформы тв. скл. ад куль 1 (гл.). Параўн. таксама літ. kū̃laviršcia ’кулём’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зблі́зіцца сов., в разн. знач. сбли́зиться;

праці́ўнікі ~зіліся — проти́вники сбли́зились;

яны́ ве́льмі ху́тка ~зіліся — они́ о́чень бы́стро сбли́зились;

на́шы по́гляды ~зіліся — на́ши взгля́ды сбли́зились

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)