◎ Наўмі́ць ’давесці да розуму, даць зразумець’ (Нас., Гарэц., Др.). Са спалучэння на ўм (навесці), гл. ум. Сюды ж, відаць, наўмену́ць (ныўмянуць) ’напомніць’ (Бяльк.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
натурфіласо́фія
(ням. Naturphilosophie, ад лац. natura = прырода + гр. philosophia = філасофія)
вучэнне, якое спрабуе даць сістэму ведаў аб прыродзе, грунтуючыся не на доследных дадзеных навук, а на абстрактных прынцыпах філасофіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цяг 1, ‑у, м. (рэдка).
Бег, рух. Хай бягуць няспынным цягам Дні і ночы, нашы сны. Іверс.
•••
Адным цягам — заложна, без перадышкі, адным намаганнем.
Даць цягу гл. даць.
З цягам часу — праз некаторы час; за пэўны час.
цяг 2, ‑а, м.
Тое, што і цяж. Ціха дзынкнулі правады. Чалавек зачапіўся, відаць, за цягі блакіроўкі. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
concede [kənˈsi:d] v.
1. дапуска́ць (магчымасць, правільнасць чаго-н.)
2. саступа́ць, уступа́ць
3. sport даць фо́ру, апярэ́дзіць (каго-н. у чым-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tender2 [ˈtendə] n. прапано́ва;
a loan tender прапано́ва даць пазы́ку;
put out/make a tender for smth. зрабі́ць яку́ю-н. прапано́ву
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unbend [ʌnˈbend] v. (unbent)
1. разгіба́ць; разгіба́цца; разгіна́ць; разгіна́цца
2. выпро́стваць, выпро́ствацца; выраўно́ўваць, выраўно́ўвацца
3. расслабля́цца;
unbend the mind даць адпачы́нак галаве́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wigging [ˈwɪgɪŋ] n. BrE, infml лупцо́ўка, наганя́й; стро́гая вымо́ва;
give smb. a good wigging до́бра каму́-н. вы́гаварыць; даць каму́-н. наганя́й
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
інтэрпрэтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго-што.
Кніжн. Даць (даваць) інтэрпрэтацыю чаго‑н.; растлумачыць (растлумачваць), вытлумачыць (вытлумачваць). Інтэрпрэтаваць творы паэта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дакляра́цыя, ‑і, ж.
Уст. Абяцанне зрабіць, даць што‑н. Вухча сваю даклярацыю выканаў: пабыў перад панам за адваката ад усёй вёскі. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́куп, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле дзеясл. выкупляць — выкупіць (у 1 знач.).
2. Грошы, рэчы, прызначаныя для аплаты выкупленага. Даць багаты выкуп.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)