назапро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Тое, што і назапрашаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намардава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго.

Разм. Вельмі знясіліць, намучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насмяя́нне, ‑я, н.

Грубы, зневажальны здзек з каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наўю́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Нагрузіць уюкамі. Наўючыць вярблюдаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелая́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць нелаяльнага; нелаяльныя адносіны да каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правазі́ць, ‑важу, ‑возіш, ‑возіць; зак., каго-што.

Вазіць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правалачы́ць, ‑лачу, ‑лочыш, ‑лочыць; зак., каго-што.

Валачыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагу́шкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Гушкаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадымі́ць, ‑дымлю, ‑дыміш, ‑дыміць; каго-што.

Насыціць дымам, пракурыць; правэндзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праінструктава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

Даць інструкцыі, указанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)