абха́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Харкаючы, апляваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязво́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.

Пазбавіць волі; зрабіць бязвольным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблізну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Аднакр. да аблізваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абма́ншчык, ‑а, м.

Той, хто абмануў ці абманвае каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтэрв’юе́р, ‑а, м.

Журналіст, які бярэ ў каго‑н. інтэрв’ю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кампло́т, ‑у, М ‑лоце, м.

Змова супраць каго‑, чаго‑н.

[Фр. complot.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здэмаралізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак., каго-што.

Разм. Выклікаць дэмаралізацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згвалтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Тое, што і згвалціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зго́ншчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца згонкай каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малако́лькаснасць, ‑і, ж.

Уласцівасць малаколькаснага; малая колькасць каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)