крыву́ля, ‑і,
1.
2.
3. Тое, што і крывулька (у 2, 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крыву́ля, ‑і,
1.
2.
3. Тое, што і крывулька (у 2, 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куслі́вы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дуду́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жана́ты, ‑ая, ‑ае.
Які ўступіў у шлюб, мае жонку;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жываро́дзячы, ‑ая, ‑ае.
Які дае патомства шляхам нараджэння жывых дзіцянят (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазагара́цца, ‑аецца;
1. Загарэцца, пачаць гарэць —
2. Пачаць свяціцца, блішчаць —
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасну́ць, ‑сне; ‑снём, ‑сняце, ‑снуць;
Заснуць —
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ператапі́цца 1, ‑топіцца; ‑топімся, ‑топіцеся, ‑топяцца;
Патануць, утапіцца —
ператапі́цца 2, ‑топіцца;
1. Нагрэўшыся, растапіцца, перайсці ў вадкі стан.
2. Празмерна адтапіцца ад моцнага награвання (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ця́жкі, -ая, -ае і цяжкі́, -а́я, -о́е.
1. Які мае вялікую вагу або з грузам вялікай вагі.
2. Пазбаўлены лёгкасці, хуткасці (
3. Які робіць уражанне вялікай вагі; густы, непразрысты.
4. Масіўны, грувасткі, вялікі.
5. Які нялёгка зразумець; складаны, няясны (
6. Моцны.
7. Які патрабуе высілкаў, нялёгкі для выканання; турботны, складаны.
8. Моцны, балючы, глыбокі.
9. Які доўга і дрэнна ператраўліваецца (
10.
11. Які прыносіць клопат, турботы каму
12. Змрочны, невясёлы, сумны.
13. Удушлівы, непрыемны (
Цяжкая вада — ізатопная разнавіднасць вады, у якой звычайны вадарод часткова або поўнасцю заменены цяжкім вадародам.
Цяжкая прамысловасць — прамысловасць па вырабе сродкаў вытворчасці.
Цяжкія металы — металы з удзельнай вагой звыш 5 грамаў.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
асыпа́цца
1. (адваліўшыся асунуцца ўніз) ábbröckeln
2. (апасці –
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)