хмель, хме́лю, м.

1. Павойная расліна сямейства тутавых з доўгім тонкім сцяблом, насенне якой выкарыстоўваецца ў піваварэнні.

2. Стан ап’янення, выкліканы алкагольнымі напоямі.

Яго х. не бярэ.

|| прым. хме́левы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

озно́б м., мн. нет дры́жыкі, -каў ед. нет;

у меня́ (у него́) озно́б мяне́ (яго́) трасе́ (кало́ціць), мяне́ (яго́) дры́жыкі прайма́юць;

я почу́вствовал озно́б мяне́ пачало́ трэ́сці (калаці́ць), мяне́ ўзялі́ (пранялі́) дры́жыкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

niebytność

ж. адсутнасць;

to się stało pod jego niebytność — гэта здарылася ў час яго адсутнасці (калі яго не было)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

засарамаці́ць сов., разг. застыди́ть; устыди́ть; усо́вестить;

яго́ нічы́м не ~ці́ш — его́ ниче́м не застыди́шь (устыди́шь)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акруглі́цца сов., прям., перен. округли́ться;

твар яго́ ~лі́ўся — лицо́ его́ округли́лось;

раху́нак ~лі́ўся — счёт округли́лся

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раззлава́ць сов. разозли́ть, рассерди́ть; обозли́ть;

яго́ ўчы́нак ~ва́ў мяне́ — его́ посту́пок разозли́л (рассерди́л, обозли́л) меня́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаласка́ць сов.

1. смыть, обмы́ть;

2.: яго так ~ка́ла безл., разг. его́ так изнури́л поно́с

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́лка Паласа; участак, адмераны драўляным брыгадзірскім цыркулем або палкай, роўнай яго даўжыні (Слаўг.). Тое ж казёл, казю́лька, казу́лька (Слаўг.).

□ в. Па́лкі Бых.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

пало́ць, палю́, по́леш, по́ле; палі́; по́латы; незак., што.

Ачышчаць ад пустазелля або выдаляць яго адкуль-н.

П. грады.

П. макрыцу.

|| зак. вы́палаць, -лю, -леш, -ле; -латы.

|| наз. по́ліва, -а, н.

|| прым. пало́льны, -ая, -ае (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памо́ўка, -і, ДМ -мо́ўцы, мн. -і, -мо́вак, ж.

Гаворка (ужыв. звычайна ў прымаўцы: пра воўка памоўка, а воўк і тут — пра таго, хто паяўляецца ў той момант, калі пра яго гавораць ці думаюць; разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)