незалежнае з’яўленне аднолькавых марфал. прыкмет у прадстаўнікоў розных груп арганізмаў, аддаленых паміж сабой паводле паходжання. Гл. таксама Гамалогія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
configuration
[kən,fɪgjəˈreɪʃən]
n.
1) канфігура́цыя, структу́ра f.; фо́рмаf., абры́с -у m.
2) сыстэ́ма (нябе́сных це́лаў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
geometry
[dʒIˈɑ:mətri]
n., pl. -tries
1) геамэ́трыя f
2) фо́рмаf. (буды́ніны), мадэ́ль f., канстру́кцыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
купле́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да куплета (у 1 знач.). Дакладны рытм прыпеўкі, папулярная куплетная форма, даходлівая меладычная інтанацыя, жвавасць .. вызначылі выдатнае месца прыпеўкі ў музычнай практыцы рускага, украінскага і беларускага народаў.«Беларусь».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
shape
[ʃeɪp]1.
n.
1) фо́рмаf.
the shape of a triangle — фо́рма трыку́тніка
2) фо́рмаf., абры́с -у m.
to take the shape of — прыма́ць фо́рму каго́-чаго́
3) стан -у m., фо́рмаf.
in bad shape — у слабы́м ста́не
to keep oneself in good shape — трыма́ць сябе́ ў до́брай фо́рме
4) пара́дак -ку m.
to get one’s thoughts into shape — прыве́сьці свае́ ду́мкі ў пара́дак
5) род -у m.
dangers of every shape — небясьпе́кі ўся́кага ро́ду
6) фо́рмаf. (начы́ньне)
2.
v.t.
1) фармава́ць
2) дапасо́ўваць у фо́рме
3) надава́ць чаму́ пэ́ўную фо́рму або́ хара́ктар
•
- shape up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГЕТЭРАМАРФІ́ЗМ (ад гетэра... + грэч. morphē форма, выгляд),
працэс утварэння горных парод з адной і той жа магмы пры розных умовах з розным мінералагічным, але аднолькавым хім. саставам.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
электры́чнасць, ‑і, ж.
1.Форма матэрыі, якая складаецца з зараджаных часціц: электронаў, пазітронаў, пратонаў і пад. Тут жа, у лабараторыі, на спецыяльнай устаноўцы займаюцца вывучэннем атмасфернай электрычнасці.«Маладосць».// Раздзел фізікі, які вывучае электрычныя з’явы. Даследаванні ў галіне электрычнасці.
2. Такая форма энергіі, якая выкарыстоўваецца ў народнагаспадарчых і бытавых мэтах. Электрычнасць прымушае працаваць станкі, рухае паязды і электракары, плавіць метал, лечыць хворых, доіць кароў, стрыжэ авечак.Рунец.
3. Асвятленне, якое атрымліваецца ад электраэнергіі. Стася ўключыла электрычнасць, і я разгледзеў лейтэнанта ўважлівей.Навуменка.
[Ад грэч. ēlektron — янтар.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)