неўмяша́нне н. паліт. Níchteinmischung f -;

палі́тыка неўмяша́ння Níchteinmischungspolitik f;

неўмяша́нне ва ўну́траныя спра́вы Níchteinmischung in ínnere Ángelegenheiten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

relevant [ˈreləvənt] adj. (to)

1. рэлева́нтны, слу́шны, дарэ́чны; які́ мае дачыне́нне да спра́вы

2. актуа́льны; ва́жны, неабхо́дны;

be not relevant быць лі́шнім, незапатрабава́ным

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

under-the-counter [ˌʌndəðəˈkaʊntə] adj.

1. тое, што прадае́цца з-пад прыла́ўка

2. infml не зако́нны, нелега́льны;

under-the-counter dealings цёмныя спра́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

отбоя́риться сов., разг. (от кого, чего) адкруці́цца, адчапі́цца, адкасну́цца;

отбоя́риться от неприя́тного де́ла адкруці́цца (адчапі́цца, адкасну́цца) ад непрые́мнай спра́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абалі́цыя

(лац. abolitio = знішчэнне, скасаванне)

1) скасаванне закону, рашэння;

2) юр. прыпыненне крымінальнай справы на стадыі, калі вінаватасць падследнага яшчэ не даказана.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вербава́ць

(ням. werben = шукаць, дамагацца)

набіраць, наймаць на работу, прыцягваць у якую-н. арганізацыю, да якой-н. справы (напр. в. рабочую сілу).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэвізо́р

(польск. rewizor, ад лац. revisor = які правярае)

1) службовая асоба, упаўнаважаная рабіць рэвізію, праверку;

2) кантралёр у асобных галінах чыгуначнай справы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ваенна... і ваенна-...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая азначае: мае адносіны да вайны, ваенных умоў, ваеннай справы, службы, напрыклад: ваеннаабавязаны, ваенна-паветраны, ваенна-стратэгічны, ваенна-палітычны, ваенна-санітарны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́блытаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Разблытаўшы, выняць, вызваліць з путаў. Выблытаць птушку з сіла.

2. перан. Разм. Памагчы выйсці з цяжкага становішча. Выблытаць з небяспечнай справы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтано́мія, ‑і, ж.

Самакіраванне; права самастойна вырашаць справы ўнутранага заканадаўства і кіравання. Дэмакратычная дзяржава павінна прызнаваць аўтаномію розных абласцей, асабліва абласцей і акруг з розным нацыянальным саставам насельніцтва. Ленін.

[Грэч. autonomia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)